Ոչ հատապտուղներ, ոչ էլ սերմեր. գիտնականները նոր սուպերսնունդ են բացահայտել

Advances in Bamboo Science ամսագրում հրապարակված նոր հետազոտությունն առաջին անգամ հավաքագրել և վերլուծել է բամբուկի սպառման և առողջության վրա դրա ազդեցության վերաբերյալ բոլոր հրապարակված տվյալները:

Անգլիա Ռասկին համալսարանի գիտնականների կողմից իրականացված ակնարկը ցույց է տվել, որ արագ աճող այս բույսն օժտված է օգտակար հատկությունների անսպասելիորեն լայն շրջանակով՝ շնորհիվ իր սննդային արժեքի և ակտիվ միացությունների:

Բամբուկը մոլորակի ամենաարագ աճող բույսերից մեկն է և դրա ընձյուղները վաղուց ներառված են ասիական շատ մշակույթների սննդակարգում: Նոր տվյալները մատնանշում են, որ այն կարող է ավելի նշանակալի դեր խաղալ մարդկանց սննդի մեջ ամբողջ աշխարհում: Վերլուծությունը ցույց է տվել, որ բամբուկի ընձյուղները հարուստ են սպիտակուցներով, պարունակում են չափավոր քանակությամբ սննդային մանրաթելեր, քիչ ճարպ և հանդիսանում են կարևոր ամինաթթուների, սելենի, կալիումի ու վիտամինների աղբյուր (ներառյալ թիամին, նիացին, վիտամին A, B6 և E):

Թե՛ մարդկանց վրա արված, թե՛ լաբորատոր հետազոտությունները փաստում են, որ բամբուկի օգտագործումը կարող է բարելավել նյութափոխանակությունը. բամբուկը կարող է նպաստել արյան մեջ շաքարի մակարդակի ավելի լավ վերահսկմանը, ինչը հիմնական գործոն է դիաբետի կառավարման հարցում, ինչպես նաև բարելավել լիպիդային պրոֆիլը՝ նվազեցնելով սիրտ-անոթային հիվանդությունների ռիսկը:

Բացի այդ, դրա մանրաթելերով հարուստ հատկությունները դրական ազդեցություն ունեն աղիքային ֆունկցիայի վրա, մինչդեռ դրա հակաօքսիդանտային և հակաբորբոքային ազդեցությունները նպաստում են օքսիդատիվ սթրեսի նվազեցմանը և բջիջների կենսունակության բարելավմանը։

Լաբորատոր ուսումնասիրությունները նաև ցույց են տալիս, որ բամբուկը պոտենցիալ պրոբիոտիկ ազդեցություն ունի՝ օգնելով աջակցել աղիքներում օգտակար մանրէներին և բույսի որոշ միացություններ կարող են նվազեցնել թունավոր նյութերի առաջացումը, որոնք կարող են առաջանալ այլ սննդամթերքներ տապակելիս կամ խորովելիս, ինչը սննդակարգն ավելի անվտանգ է դարձնում:

Միևնույն ժամանակ, գիտնականները նշում են, որ գոյություն ունեն ռիսկեր՝ կապված ոչ ճիշտ պատրաստված բամբուկի օգտագործման հետ։ Որոշ տեսակներ պարունակում են ցիանոգեն գլիկոզիդներ, որոնք հում վիճակում սպառվելիս կարող են ցիանիդ արտազատել։ Այլ միացություններ կարող են խոչընդոտել վահանաձև գեղձի բնականոն գործունեությանը՝ մեծացնելով խպիպի զարգացման ռիսկը։ Սակայն երկու ռիսկերն էլ կարելի է հասցնել նվազագույնի։ Դրա համար բավական է միայն նախապես ճիշտ եփել ընձյուղները։

Հետազոտության հեղինակները փաստում են, որ միանշանակ հանձնարարականներ հաստատելու համար անհրաժեշտ են լրացուցիչ որակյալ կլինիկական փորձարկումներ՝ մարդկանց մասնակցությամբ, քանի որ ներկա պահին միայն մի քանի նման հետազոտություններ են բավարարում գիտական խիստ չափանիշներին։ Այդուհանդերձ, հավաքագրված տվյալները թույլ են տալիս բամբուկը դիտարկել որպես հեռանկարային, սննդարար և կայուն սննդամթերք՝ «սուպերֆուդի» ներուժով։