Նյարդերն օգնում են ուռուցքներին խաբել իմունային համակարգին․ Signal Transduction

Ուղեղի, նյարդերի և իմունային բջիջների միջև փոխազդեցությունը գործում է որպես բարդ ցանց։ Մասնագետներն առանձնացնում են նման շփման երեք մակարդակ՝ տեղային (հյուսվածքների ներսում), ռեֆլեկտոր (օրգանների մակարդակով) և կենտրոնացված (գլխուղեղում)։ Չարորակ գոյացություններն այս համակարգն օգտագործում են գոյատևման համար. դրանք արտազատում են հատուկ սպիտակուցներ, որոնք հասնում են ուղեղին և ակտիվացնում սթրեսի հորմոնների արտադրությունը։ Այս նյութերը, «ուղեղ-փայծաղ» առանցքի միջոցով, օրգանիզմը փոխադրում են բորբոքումը ճնշող ռեժիմի։ Արդյունքում իմունիտետը լռելու կեղծ ազդանշան է ստանում, ինչը խանգարում է պաշտպանիչ T-լիմֆոցիտներին գրոհել ուռուցքը։

Ավելին, որոշ չարորակ գոյացություններ կարողանում են քողարկվել նյարդային հյուսվածքի տակ։ Յուրացնելով ուղեղի ազդանշանային ուղիները՝ դրանք ստանում են յուրօրինակ «իմունային անձնագիր», ինչը թույլ է տալիս թաքնվել սպանող բջիջներից։ Ուռուցքները ընդունակ են նաև ուղղակիորեն ազդել մարդու տրամադրության վրա՝ առաջացնելով ընկճախտ և քնի խանգարումներ։ Սա ստեղծում է փակ շղթա. քրոնիկ տագնապն ակտիվացնում է սիմպաթիկ նյարդային համակարգը, ինչը հանգեցնում է հորմոնների մշտական արտանետման և ստիպում սուպրեսոր բջիջներին արգելափակել օրգանիզմի պաշտպանական ուժերը։

Բացահայտված մեխանիզմներն արդեն գործնական կիրառություն են գտնում։ Կլինիկական փորձարկումներում գիտնականները ստուգում են բետա-բլոկատորների (ճնշման դեմ տարածված դեղամիջոցներ) և իմունաթերապիայի համադրությունը։ Այս զուգորդումը պետք է խանգարի նյարդերին ճնշել պաշտպանությունը։ Կրծքագեղձի քաղցկեղի վաղ փուլերում անցկացված առաջին թեստերը հուսադրող արդյունքներ են ցույց տալիս. սթրեսի ընկալիչների արգելափակումը նվազեցնում է մետաստազների առաջացման ռիսկը։ Բժիշկները նաև փորձարկում են թափառող նյարդի էլեկտրական խթանումը, ինչն օգնում է ռևմատոիդ արտրիտի և ցրված սկլերոզի դեպքում նվազեցնել բորբոքումը։ Հետազոտողների կարծիքով՝ կոնկրետ նյարդային շղթաների վրա թիրախային ազդեցությունը թույլ կտա ստեղծել բուժման անհատականացված մեթոդներ, որոնք պացիենտներին կազատեն ավանդական թերապիայի ծանր կողմնակի ազդեցություններից։