22:17 17 հոկտեմբերի, 2026Որոշ դեպքերում նեղացած պսակաձև զարկերակներ ունեցող մարդկանց արյան հոսքը կարող է վերականգնվել առանց մշտական մետաղական ստենտի տեղադրման: Այս եզրակացությանն են հանգել Արևելյան Անգլիայի համալսարանի հետազոտողները՝ ավելի քան 7,8 հազար պացիենտների տվյալները վերլուծելուց հետո: Արդյունքները հրապարակվել են eClinicalMedicine ամսագրում, որը մտնում է The Lancet հրատարակությունների խմբի մեջ:
Գիտնականներն ուսումնասիրել են սրտի իշեմիկ հիվանդություն ունեցող 7 832 մարդկանց մասնակցությամբ 10 պատահականացված կլինիկական փորձարկումների արդյունքները: Այս հիվանդության դեպքում պսակաձև զարկերակների նեղացումը սահմանափակում է արյան հոսքը դեպի սրտամկան և մեծացնում է լուրջ բարդությունների ռիսկը:
Նման պացիենտների մեծ մասի ստանդարտ բուժումը անգիոպլաստիկան է՝ ստենտի տեղադրմամբ: Դա փոքր մետաղական ցանցախողովակ է, որը տեղադրվում է զարկերակի նեղացած հատվածում՝ այն բաց պահելու համար: Ստենտը անոթում է մնում մշտապես:
Այլընտրանքային մեթոդը ենթադրում է հատուկ դեղով պատված փուչիկի օգտագործում: Այն մտցվում է նեղացած զարկերակի մեջ և փչվում՝ թույլ տալով, որ դեղամիջոցը հասնի անոթի պատին և օգնի կանխել կրկնակի նեղացումը: Միջամտությունից հետո փուչիկը հանվում է՝ զարկերակում մշտական իմպլանտ չթողնելով:
Վերլուծությունը ցույց է տվել, որ երկու մեթոդներն էլ համեմատելի են երկու հիմնական ցուցանիշներով՝ սրտանոթային մահացության ռիսկի և սրտի կաթվածի հավանականության առումով։ Հետազոտողներն այս արդյունքների համար պացիենտների խմբերի միջև էական տարբերություններ չեն հայտնաբերել։
Սակայն դեղորայքային փուչիկների մեթոդն ունեցել է պոտենցիալ թերություն։ Ավելի մեծ կորոնար զարկերակների բուժման ժամանակ այս խմբի պացիենտներն ավելի շատ են հակված եղել կրկնակի միջամտության անհրաժեշտությանը՝ արյան հոսքը վերականգնելու համար։ Միևնույն ժամանակ, հեղինակները զգուշացրել են, որ արդյունքները զգալիորեն տարբերվել են հետազոտությունների միջև, և դիտարկված օրինաչափությունը շատ բանով կախված է եղել մեկ կլինիկական փորձարկումից։
Հետազոտության ղեկավար Նատաշա Կորբալիսի խոսքով (Արևելյան Անգլիայի համալսարանի Նորվիչի բժշկական դպրոցից)՝ արդյունքները ենթադրում են դեղորայքային փուչիկների օգտագործման ներուժ՝ որպես ստենտների այլընտրանք որոշակի պացիենտների համար։ Հետազոտության ավագ հեղինակ, պրոֆեսոր Վասիլիոս Վասիլիուն նշել է, որ այն մոտեցումը, որը մշտապես չի թողնում սարքն անոթում, պոտենցիալ առումով թույլ է տալիս նվազեցնել որոշ երկարատև բարդություններ և պահպանել ավելի շատ հնարավորություններ հետագա բուժման համար։