նախընտրելի դարձնել
Կանադայում Բրիտանական Կոլումբիայի համալսարանի (UBC) գիտնականները հաբ են մշակել, որն ինսուլինի ամբողջ չափաբաժինը հասցնում է մարդու լյարդ: Պերորալ ինսուլինի դեղամիջոցների ստեղծման նախորդ փորձերը ձախողվել էին, երբ դեղաչափի մեծ մասը ստամոքսում էր հայտնվում, որտեղ այն ոչ մի օգուտ չէր տալիս, գրում է Daily Mail-ը։
Շատ դիաբետիկներին ինսուլինի մի քանի դեղաչափ է պետք՝ ամեն օր իրենց վիճակը վերահսկելու համար: Այս պահին ինսուլինի ընդունման ստանդարտ եղանակը փոքր ասեղներով օրական մի քանի անգամ ներարկումն է: Դա կարող է ավելի անհարմար եւ ավելի դժվար լինել, քան պարզապես հաբ ընդունելը:
Հիվանդությունների վերահսկման եւ կանխարգելման կենտրոնների տվյալներով՝ 37 միլիոն ամերիկացի կամ յուրաքանչյուր տասներրորդ մարդը շաքարախտ ունի: Շաքարախտն Ամերիկայում մահացության ութերորդ հիմնական պատճառն է, որը տարեկան 100000-ից ավել կյանք է խլում:
Հետազոտողները քարշուժ են մշակել, որը բուկալային լորձաթաղանթ կոչվող բարակ թաղանթ է օգտագործում, որը գտնվում է այտերի ներսի մակերեսում եւ մարդու շուրթերի հետեւի մասում։ Այդ թաղանթը պաշտպանիչ թաղանթ է ապահովում դեղաչափի շուրջ եւ թույլ է տալիս նրան հասնել իր նպատակակետին` չկորցնելով դեղամիջոցը ճանապարհին:
Ինսուլինը բնական ճանապարհով արտադրվում է ենթաստամոքսային գեղձում, այնուհետեւ ուղարկվում է լյարդ, որտեղ այն օգնում է արյան մեջ շաքարի վերամշակմանը:
Հաբերին հաճախ երկու-չորս ժամ է պահանջվում՝ դեղաչափը տեղ հասցնելու համար: UBC թիմի կողմից մշակված հաբն ամբողջությամբ տեղ է հասնում 30 րոպեի ընթացքում։
Դիաբետի դեմ պայքարի ամերիկյան ասոցիացիան նշում է, որ շաքարախտի ներկայիս հաբերը կարող են միայն որպես ինսուլինի ներարկումների հավելում օգտագործվել այն մարդկանց համար, ում լրացուցիչ օգնություն է պետք իրենց վիճակը կառավարելու համար:
Այդ հաբերը նաեւ խորհուրդ են տրվում միայն 2-րդ տիպի դիաբետով հիվանդների համար եւ հարմար չեն 1-ին տիպի դիաբետիկների համար:
UBC-ի թիմը հուսով է, որ իր նոր մշակումը կօգնի լրացնել այդ բացը նրանց համար, ում ենթաստամոքսային գեղձը բավարար ինսուլին չի արտադրում, եւ թույլ կտա նրանց ավելի թեթեւ դեղաչափեր ընդունել:
