Տարեց տղամարդկանցից շատերը շագանակագեղձի քաղցկեղի թեստավորման կարիք չունեն, եթե նրանք չունեն ախտանիշներ: Այս մասին հայտնում են Annals of Internal Medicine (AIM) ամսագրում հրապարակված հետազոտության հեղինակները։

Շատ դեպքերում շագանակագեղձի քաղցկեղը դանդաղ է զարգանում և հաճախ որևէ բուժում չի պահանջում: Ուստի, ըստ նոր հետազոտության հեղինակների, 76 տարեկան և ավելի բարձր տարիքի տղամարդկանց մոտ այս հիվանդության սկրինինգն ավելի շատ վնաս է տալիս, քան օգուտ: Վիրահատությունը կամ ճառագայթային բուժումը կարող են առաջացնել միզուղիների անզսպություն, ուղիղ աղիքի արյունահոսություն և սեռական դիսֆունկցիա: Այս հետևանքները զգալիորեն նվազեցնում են տարեց մարդկանց կյանքի որակը, ովքեր, հակառակ դեպքում, կարող էին ապրել շագանակագեղձի անախտանիշ քաղցկեղով:

«Եթե տղամարդն իր տարիքի պատճառով չի ակնկալում ապրել ևս 10 կամ 15 տարի, դուք չեք փրկի նրա կյանքը շագանակագեղձի քաղցկեղից՝ սքրինինգի միջոցով, այլ նրան կենթարկեք բուժման հետ կապված հնարավոր ռիսկերի», - նշում են հեղինակները:

Այնուամենայնիվ, շագանակագեղձի քաղցկեղի հայտնաբերման որոշումը պետք է կայացվի անհատականորեն՝ հիվանդի և բժշկի միջև ռիսկերի և օգուտների քննարկումից հետո:

Այն, ինչ աշխատում է 68-ամյա տղամարդու մոտ, կարող է անօգուտ կամ վնասակար լինել 75 կամ 85-ամյա տղամարդու համար: Այդ իսկ պատճառով 65 տարեկան և բարձր կանանց մոտ միզուղիների վարակների համար սովորական թեստավորումը խորհուրդ չի տրվում, եթե նրանք որևէ ախտանիշ չունեն. մանրէների դեմ պայքարելու համար հակաբիոտիկների ընդունումը կարող է առաջացնել ալերգիկ ռեակցիաներ և փորլուծություն: Դրանք նաև նպաստում են հակաբիոտիկների նկատմամբ կայուն բակտերիաների առաջացմանը, որոնք ապագայում կարող են լուրջ վարակների պատճառ դառնալ:

Նմանապես, ավելի ուշ կյանքի ընթացքում շաքարախտի ախտորոշումը և ինսուլինի կամ այլ դեղամիջոցների բուժումը մեծացնում է արյան մեջ շաքարի մակարդակի վտանգավոր ցածր մակարդակի ռիսկը: Ուստի շատ գիտնականներ կասկածում են տարեցների մոտ շաքարախտի սկրինինգի օգտակարությանը: