Նիդերլանդների Radboud համալսարանի գիտնականները պարզել են, որ մարդիկ, ովքեր կարող են ավելի շատ ցավ հանդուրժել, ավելի հավանական է, որ պսիխոպաթ լինեն: Հետազոտության արդյունքները հրապարակվել են Communications Psychology (ComPsy) ամսագրում: Հետազոտությանը մասնակցել են 106 կամավորներ, ովքեր լրացրել են հարցաթերթիկը հոգեբուժական անհատականության գծերի և ցավի նկատմամբ զգայունության թեստավորման վերաբերյալ: Փորձի ընթացքում մասնակիցներին թույլ, բայց աճող էլեկտրական ցնցում են տվել իրենց ձեռքին, որպեսզի որոշեն ցավի շեմը և ցավի հանդուրժողականությունը: Այնուհետև մասնակիցները կատարել են առաջադրանքները համակարգչի վրա՝ ընտրելով երկու տարբերակ՝ դրամական պարգև կամ պատիժ, որը ներառում է դրամական տուգանք կամ ցավալի էլեկտրական ցնցում: Հետազոտողները հետևել են մասնակիցների վարքագծին՝ տեսնելով, թե արդյոք նրանք փոխում են իրենց ընտրությունը յուրաքանչյուր պարգևից կամ պատժից հետո, հատկապես ցավալի ազդեցությունից հետո: Արդյունքները ցույց են տվել, որ պսիխոպաթիայի անհատականության գծերով գծեր ունեցող մասնակիցները չեն փոխել իրենց վարքագիծը նույնիսկ ցավալի էլեկտրական ցնցումներ ստանալիս։ Գիտնականները նշել են, որ պսիխոպաթները, կարծես թե, իրենց պատժված չեն զգում կամ «դասեր» չեն քաղում ցավալի հետեւանքներից։ Այս մարդիկ վարձատրության չափից դուրս ցանկություն ունեն, ինչը նրանց դարձնում է ավելի իմպուլսիվ և համառ։ Պսիխոպաթիան բնութագրվում է նաև կարեկցանքի պակասով, կարեկցանքի նվազած կարողությամբ, անկեղծորեն ապաշխարելու անկարողությամբ, ինչպես նաև եսակենտրոնությամբ և մակերեսային հուզական ռեակցիաներով: