Ինդիանայի համալսարանի բժշկական դպրոցի գիտնականները համոզիչ ապացույցներ են գտել, ըստ որոնց հազվագյուտ գենետիկ խանգարման արդյունք՝ շնչուղիների ֆունկցիայի վրա ազդող առաջնային թարթիչային դիսկինեզիա ունեցող երեխաները, ավելի հաճախ են հիվանդանում ասթմայով, քան թարթիչային դիսկինեզիայից զերծ երեծաները:

Արդյունքները, որոնք վերջերս հրապարակվել են JAMA հանդեսում, ընդգծում են առաջնային թարթիչավոր դիսկինեզիա ունեցող երեխաների շրջանում ասթմայի սովորական սքրինինգի կարևորությունը և ենթադրում են, որ ասթմայից տառապող երեխաներից ոմանք կարող են ունենալ չախտորոշված ​​առաջնային թարթիչային դիսկինեզիա:

Առաջնային թարթիչային դիսկինեզիան անդրադառնում է մանրադիտակային, թարթիչներ կոչվող մազանման կառուցվածքների վրա, որոնք ծածկում են շնչուղիները և օգնում մաքրել լորձը, ինչը ժառանգական հիվանդություն ունեցող մարդկանց շրջանում հանգեցնում է շնչառական լուրջ խնդիրների և վարակների վտանգի մեծացմանը:

Թիմը վերլուծել է 266 մասնակից մանկաբույժների գրառումները երկու խոշոր էլեկտրոնային բժշկական քարտերի տվյալների բազաներից՝ Indiana Network for Patient Care Research և TriNetX: Նրանք բրոնխոեկտազիայից զերծ հսկիչ խմբին համեմատել են բրոնխեեկտազիա և տոտալիսի հակառակ դիրք ունեցող երեխաների հետ. երկու ընդհանուր պայմաններ, որոնք սերտորեն առնչվում են բրոնխեեկտազին: Երկու խմբերում էլ ասթման զգալիորեն ավելի տարածված է եղել բրոնխեեկտազով երեխաների շրջանում:

 Հետազոտությունները միաժամանակ ցույց են տալիս, որ ասթմայով ախտորոշված ​​ երեխաներից ոմանք կարող են ունենալ չախտորոշված ​​առաջնային թարթիչային դիսկինեզիա, հատկապես, երբ նրանք քթաբորբի՝ ռինիտի յուրահատուկ ախտանիշներ կամ մշտական ​​շնչառական խնդիրներ են ի հայտ գալիս: