CU Boulder լաբորատորիայի (ԱՄՆ) գիտնականները պարզել են, որ IFNAR2 հատուկ սպիտակուցային տարբերակը, որը կատարում է իմունային պատասխանը կարգավորողի դեր, կարող է լինել կարեւոր գործոն, որն ազդում է COVID-19-ի ծանրության վրա։ Հետազոտության արդյունքները հրապարակվել են Cell ամսագրում։

Հետազոտության ընթացքում գիտնականների թիմն ուսումնասիրել է սպիտակուցների մինչ այժմ անհայտ տարբերակները, որոնք կարեւոր դեր են խաղում իմունային ֆունկցիայում։ Դրանցից մեկը՝ IFNAR2-ը, ունակ է կարգավորելու ինտերֆերոնի՝ իմունային պատասխանի կարեւոր բաղադրիչի ազդանշանների ինտենսիվությունը։

Աշխատանքի հեղինակներից մեկի՝ կենսաբան Ադ Չուոնգի խոսքով, IFNAR2-ի աշխատանքը հասկանալը հնարավորություններ կբացի  իմունային պատասխանի նպատակաուղղված ուժեղացման կամ թուլացման համար, ինչը կարող է դառնալ հիմք վարակների, աուտոիմունային հիվանդությունների եւ քաղցկեղի բուժման նոր մեթոդների համար։

Հետազոտությունում դիտարկվել են նաեւ տրանսպոզոնները՝ ԴՆԹ հատվածներ, որոնք թափանցել են պրիմատների գենոմ էվոլյուցիայի ընթացքում։ Դրանց մի մասը վիրուսային ծագում ունի եւ կարող է դեր ունենալ քաղցկեղի բջիջների տարածման հարցում, իսկ մյուսները առաջացել են մուտացիաների հետեւանքով հենց գենոմում։ Ավելի վաղ «աղբային ԴՆԹ» համարվող տրանսպոզոնները ազդում են բջիջների ֆունկցիաների վրա։

Կարեւոր բացահայտումներից մեկը դարձավ ինտերֆերոն 2 ռեցեպտորի ուսումնասիրությունը։ Գիտնականները պարզել են նրա կարճացված տարբերակը, որը փոխգործակցում է ինտերֆերոնի հետ, բայց ազդանշաններ չի փոխանցում։ Այդ «կարճ» ռեցեպտորի տարբերակը գործում է որպես «խայծ»՝ կանխելով իմունային համակարգի ավելորդ ռեակցիաները։ Փորձերը ցույց են տվել, որ այդ տարբերակի հեռացումը բջիջների գենոմից բարձրացնում է դրանց զգայունակությունը ինտերֆերոնի հանդեպ եւ ուժեղացնում հակավիրուսային ռեակցիաները, ներառյալ պաշտպանությունը от SARS-CoV-2-ից եւ դենգե վիրուսից։

Սակայն, ինչպես նշում են գիտնականները, այդ ռեցեպտորի ավելցուկը կարող է ավելացնել վարակների հանդեպ ընկալունակությունը, իսկ դրա անբավարարությունը կապված է աուտոիմունային հիվանդությունների եւ քրոնիկական բորբոքային խանգարումների հետ։ Այդ սպիտակուցի մակարդակների տարբերությունը տարբեր մարդկանց մոտ կարող է բացատրել իմունային ռեակցիաների անհատական առանձնահատկությունները, այդ թվում ծանր վարակների եւ բորբոքումների հակումը։