Շիզոֆրենիան լուրջ հոգեկան խանգարում է, որով տառապում է մոլորակի բնակչության մոտ 1 տոկոսը։ Բարսելոնայի համալսարանի հետազոտողները պարզել են  կոնտրաստային ընկալման անբավարարություն շիզոֆրենիա ունեցող մարդկանց մոտ։

Համաձայն ավելի քան 600 հետազոտությունների ուսումնասիրման՝ այս պացիենտները տեսնում են լույսի ինտենսիվության տարբերությունները կից տարածքների միջեւ, ինչը թույլ է տալիս բացահայտել շրջակա միջավայրի ձեւերը, տեքստուրան եւ մանրամասները: Այս բացահայտումները կարող են օգնել շիզոֆրենիայի նյարդային եւ հաշվողական մեխանիզմների անոմալիաները վերծանելուն:

Բացի այդ, այս ընկալման փոփոխությունը կարող է ուսումնասիրվել որպես պոտենցիալ ոչ ինվազիվ բիոմարկեր խանգարման ախտորոշման կամ մոնիթորինգի համար: Սակայն հեղինակներն ընդգծում են հետագա հետազոտությունների անհրաժեշտությունը՝ այս հարաբերությունները հաստատելու եւ այլ գործոնների դերը պարզաբանելու համար, ինչպիսին է դեղորայքային բուժումը տեսողության այս խանգարման մեջ:

Հոդվածը հրապարակվել է Schizophrenia Bulletin ամսագրում։

Շիզոֆրենիայի ախտանիշները բնութագրվում են մտածողության եւ վարքի փոփոխություններով, ինչպիսին են իրականության հետ շփման կորուստը, զառանցանքները կամ հալյուցինացիաները, ինչպես նաեւ տեսողական խթանների ընկալման անոմալիաները՝ գույնի կամ կոնտրաստի ընկալման խանգարումները: Այս անոմալիաները հասկանալը կարող է հուշել, թե ինչպես են տեղեկատվության մշակման խանգարումները նպաստում շիզոֆրենիայի բնորոշ ախտանիշներին:

«Կոնտրաստի ընկալումը տեսողության ամենահիմնական ունակություններից մեկն է, քանի որ առանց դրա մենք չենք կարող համարժեք ընկալել շրջակա միջավայրը եւ դրա մեջ գտնվող առարկաները, ինչը կարող է վտանգել ամենօրյա առաջադրանքների կատարումը, ինչպիսին են տարածության մեջ նավարկելը, դեմքերը ճանաչելը կամ կարդալը»,- նշել է հետազոտական խումբը։

Այս փոփոխության մեջ ներգրավված նյարդային մեխանիզմները կարող են կապված լինել գլուտամատի մակարդակների հետ, որը նեյրոմեդիատոր է եւ կենտրոնական դեր ունի հիվանդության պաթոգենեզում:

«Այս նեյրոմեդիատորի նվազեցված մակարդակը կարող է հանգեցնել նեյրոնային ակտիվության նվազման ուղեղի այն հատվածներում, որոնք պատասխանատու են կոնտրաստի մշակման համար: Հետեւաբար, կոնտրաստային զգայունության նվազումը թեեւ փոքր է, բայց կարող է արտացոլել ախտահարված անհատների գլուտամատերգիկ համակարգի հիմքում ընկած խանգարումները»,- նշել են փորձագետները: