Ամերիկացի բժիշկները պարզել են, որ պլատինի տարբեր միացությունների եւ տաքսանների՝ բուսական ծագման օրգանական մոլեկուլների վրա հիմնված քաղցկեղային դեղամիջոցները քիմիաթերապիայի ենթարկվող պացիենտների մոտ 40 տոկոսի մոտ երկարատեւ նեյրոպաթիկ ցավ են առաջացնում: Գիտնականների եզրակացությունները հրապարակվել են Regional Anesthesia & Pain Medicine գիտական ​​ամսագրում հրապարակված հոդվածում:

«Մենք առաջինն ենք, որ գլոբալ մակարդակով վերլուծել ենք, թե որքան հաճախ են զարգանում նեյրոպաթիկ ցավի տարբեր ձեւերն ուռուցքների քիմիաթերապիայից հետո: Մեր վերլուծությունը բացահայտել է զգալի տարբերություններ նման ախտանիշների հաճախակիության մեջ, որոնք առավել հաճախ առաջացել են պլատինի միացությունների (40,5 տոկոս) եւ տաքսանների (38 տոկոս) օգտագործմամբ, իսկ ամենաքիչը՝ FOLFOX թերապիայի դեպքում (16 տոկոս)»,- նշվել է հետազոտությունում։

Այս եզրակացությանն է հանգել ամերիկացի բժիշկների խումբը՝ Ռոչեսթերի Մայո կլինիկայի (ԱՄՆ) գիտաշխատող Ռայան դե Սոուզայի գլխավորությամբ՝ ուսումնասիրելով եւ ամփոփելով այն տվյալները, որոնք հավաքվել են ամբողջ աշխարհի անեսթեզիոլոգների կողմից ավելի քան 10,9 հազար պացիենտի առողջական վիճակի մոնիթորինգի ժամանակ, որոնք ենթարկվել են քիմիաթերապիայի եւ գանգատվել մշտական ​​նեյրոպաթիկ ցավից:

Ինչպես նշել են հետազոտողները, բժիշկները գիտակցում են, որ նման տհաճ վիճակեր հաճախ են լինում հիվանդների մոտ եւ պահպանվում են մի քանի ամիս՝ ծայրամասային նյարդերի վնասման հետեւանքով։ Սակայն բժիշկները տեղեկություն չունեն այն մասին, թե որքան հաճախ է առաջանում նեյրոպաթիկ ցավը եւ քիմիոթերապիայի որ ձեւերն ու ուռուցքներն են ամենաշատը նպաստում դրա առաջացմանը:

Դե Սոուզան եւ այլ բժիշկներ պարզել են, որ միջինը նման ցավն ազդում է հիվանդների մեկ երրորդի եւ կեսի վրա եւ առավել հաճախ հանդիպում է այն պացիենտների մոտ, որոնք տառապել են թոքերի քաղցկեղով կամ ստացել են քիմիաթերապիա՝ հիմնված պլատինի միացությունների եւ տաքսանների վրա: Առաջին դեպքում քրոնիկական նեյրոպաթիկ ցավը հայտնաբերվել է հիվանդների մոտ 60.2 տոկոսի մոտ, եւ դեղամիջոցներն այդ վիճակներն առաջացրել են 10 պացիենտից յուրաքանչյուր 4-ի մոտ:

Ծայրամասային նյարդերի աշխատանքի հետ կապված այս խնդիրներն ամենից հազվադեպ են առաջացել լիմֆոմայի եւ ձվարանների քաղցկեղի բուժման ժամանակ (մոտ 30 տոկոս), ինչպես նաեւ FOLFOX թերապիայի, ֆոլինաթթվի, ֆտորուրացիլի եւ օքսալիպլատինի համակցման ժամանակ (17 տոկոս): Գիտնականները հուսով են, որ հետագա փորձերն ու դիտարկումները կօգնեն հասկանալ, թե ինչու են այդ տարբերությունները քաղցկեղով հիվանդների մոտ նեյրոպաթիկ ցավ առաջացնում, ինչպես նաեւ կմշակեն մոտեցումներ, որոնք նվազագույնի կհասցնեն դրա առաջացման հավանականությունը: