Չինացի հետազոտողները պարզել են, որ մանկության տարիներին դաժան վերաբերմունքի ենթարկված մարդիկ հաճախ քնի խանգարումներ են ունենում: Ամենայն հավանականությամբ, դա պայմանավորված է զգացմունքների կարգավորման խնդիրներով։ Աշխատանքը հրապարակվել է Development and Psychopathology (DevPsycho) ամսագրում։

Երեխաների նկատմամբ դաժան վերաբերմունքը կարող է ունենալ բազմաթիվ ձեւեր, ներառյալ ֆիզիկական, հուզական, սեռական բռնությունը եւ երեխայի հիմնական կարիքների անտեսումը, ինչպիսին են սնունդը, ապաստանը, բժշկական օգնությունը եւ հուզական աջակցությունը: Նման վերաբերմունքը կարող է լուրջ հետեւանքներ ունենալ երեխայի զարգացման համար:

Հետազոտության հեղինակները՝ Սիհան Լյուի գլխավորությամբ, որոշել են ուսումնասիրել, թե ինչպես կարող են ապագայում մանկական բռնությունների տարբեր ձեւերն ազդել քնի խնդիրների վրա: Հետազոտողներն ակնկալում էին, որ քնի խնդիրները կապված կլինեն զգացմունքների կարգավորման ռազմավարությունների հետ, ինչպիսին են կոգնիտիվ վերագնահատումը եւ հույզերի արտահայտման ճնշումը:

Կոգնիտիվ վերագնահատումը ռազմավարություն է, որում վերակառուցվում է իրավիճակն ավելի դրական կամ չեզոք լույսի ներքո՝ նվազեցնելով դրա հուզական ազդեցությունը եւ օգնելով հաղթահարել սթրեսը: Հակառակը, զգացմունքային արտահայտման ճնշումը ռազմավարություն է, որի դեպքում մարդը թաքցնում է իր արտաքին զգացումները՝ չփոխելով ներքին ապրումները: Չնայած այս ռազմավարությունը կարող է նվազեցնել սոցիալական կոնֆլիկտները, այն կարող է հանգեցնել երկարաժամկետ հոգեբանական սթրեսի:

Վերլուծությանը մասնակցել է 16-22 տարեկան 1 929 մարդ: Մասնակիցների 63 տոկոսը կանայք էին, 55ը բնակվում էր գյուղական բնակավայրերում, իսկ 85 տոկոսը` երկու ծնող ունեցող ընտանիքներից: Մասնակիցների 18 տոկոսը ենթարկվել է սեռական բռնության, 7 տոկոսը՝ ֆիզիկական բռնության, իսկ 15 տոկոսը՝ զգացմունքային բռնության մանուկ հասակում: Դաժան վերաբերմունքի բոլոր տեսակները կապված են եղել քնի հետ կապված խնդիրների հետ, ընդ որում՝ ամենաուժեղ ասոցիացիան նկատվել է հուզական բռնության դեպքում:

Հետազոտության հեղինակները փորձարկել են մոդել, որտեղ ֆիզիկական եւ էմոցիոնալ բռնության բարձր մակարդակը հանգեցրել է կոգնիտիվ վերագնահատման ռազմավարությունների ավելի քիչ օգտագործման, մինչդեռ սեռական բռնության բարձր մակարդակը հանգեցրել է հուզական արտահայտման ճնշման ավելացմանը: Արդյունքները հաստատել են նման հարաբերությունների հնարավորությունը։

Սակայն, ըստ գիտնականների, վիճակագրական մոդելները միայն ցույց են տալիս, որ առաջարկվող հարաբերությունները հնարավոր են, բայց չեն բացառում դիտարկվող հարաբերակցությունների այլ բացատրությունները։