Հաստ աղիի քաղցկեղի դեմ գիտնականների պայքարում նոր թշնամի է հայտնվել՝ քաղցկեղի բջիջներ, որոնք կարող են վերադառնալ սաղմի նմանվող վիճակի, որը հայտնի է որպես «օնկոֆետալ վերածրագրավորում»: Այս փոխակերպումը թույլ է տալիս բջիջներին դառնալ ավելի հարմարվող, ինչը թույլ է տալիս նրանց դիմակայել բուժմանը, որը սովորաբար արդյունավետ է իրենց ավելի հասուն անալոգների դիմաց, գրել է eCancer-ը։

Ավանդաբար կոլոռեկտալ քաղցկեղի դեմ պայքարի ջանքերը կենտրոնացած են ուռուցքային բջիջների որոշակի խմբի վրա, որոնք հայտնաբերվում են LGR5 կոչվող մարկերի առկայությամբ: Այս բջիջները, որոնք հայտնի են որպես LGR5 դրական քաղցկեղի ցողունային բջիջներ, ներգրավված են եղել ուռուցքի աճի եւ կրկնության մեջ: Սակայն վերջին գիտական ​​տվյալները ցույց են տալիս, որ այս LGR5-դրական բջիջներից մի քանիսը կարող են անցնել սաղմնային վիճակ՝ դրանք դարձնելով դիմացկուն ավանդական բուժման նկատմամբ:

«Սինայ Մաունթի Իկանի բժշկական դպրոցի ուռուցքաբանության պրոֆեսոր եւ Nature Genetics ամսագրում հրապարակված հետազոտության հեղինակ, դոկտոր Սլիմ Մզաուֆին, ընդգծել է այս հայտնագործության կարեւորությունը. «Դա կասկածի տակ է դնում համընդհանուր ընդունված կարծիքն այն մասին, որ կոլոռեկալ քաղցկեղն առաջանում է քաղցկեղային ցողունային բջիջների մեկ եւ միատեսակ պոպուլյացիայի շնորհիվ»։

Հակառակը, գիտնականների ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ քաղցկեղի ցողունային բջիջների մի քանի տարբեր վիճակներ գոյակցում եւ փոխազդում են՝ զգալի ազդեցություն ունենալով ուռուցքի առաջընթացի եւ թերապիային դիմակայելու վրա: Հետազոտական ​​խումբը, համագործակցելով աշխարհի մի քանի առաջատար հաստատությունների հետ, պարզել է, որ ճնշելով օնկոֆետալ ծրագիրը՝ հնարավոր է բարելավել առկա բուժման արդյունավետությունը:

Սինայ Մաունթի ուռուցքաբանության պրոֆեսոր, դոկտոր Էռնեստո Գուչիոնը նշել է. «Մեր տվյալները ցույց են տալիս, որ օնկոֆետալ ծրագրի արգելակումը, գոյություն ունեցող բուժումների հետ համատեղ, կարող է հզոր մոտեցում ապահովել հիվանդության բուժման հանդեպ ռեզիստենտությունը հաղթահարելու համար»:

Բժիշկների եւ գիտնականների համար այս բացահայտումները լրացուցիչ պատկերացում են տալիս այն մասին, թե ինչու են կոլոռեկտալ քաղցկեղ ունեցող որոշ պացիենտներ ունենում ռեզիստենտություն բուժման հանդեպ եւ հիվանդության կրկնություն: Ապագա թերապեւտիկ ռազմավարությունները, որոնք ներառում են օնկոֆետալ ինհիբիտորները գործող քիմիաթերապիայի ռեժիմներում, կարող են զգալիորեն բարելավել հիվանդի արդյունքները եւ երկարացնել ողջ մնալու հավանականությունը:

«Օնկոֆետալ» տերմինը վերաբերում է այն բնութագրերին, որոնք սովորաբար առկա են միայն պտղի զարգացման ընթացքում, բայց նորից հայտնվում են քաղցկեղի բջիջներում: Ավելի պարզունակ վիճակին այս վերադարձը ռազմավարություն է, որը քաղցկեղի բջիջներն օգտագործում են հարմարվողականությունն ու ճկունությունը բարձրացնելու համար, ճիշտ այնպես, ինչպես որոշ կենդանիներ կարող են վերադառնալ ավելի յուվենալ ձեւի` մարմնի կորցրած մասերը վերականգնելու համար: