Դանա-Ֆարբեր ինստիտուտի գիտնականները մարդու օրգանիզմում հայտնաբերել են ոչ ակտիվ վիրուսային գեներ, որոնք օգնում են իմունային համակարգին ճանաչել և ոչնչացնել քաղցկեղային բջիջները: Հետազոտության արդյունքները հրապարակվել են Cell հանդեսում:
Գիտնականներն այս եզրակացություններին հանգել են երիկամների քաղցկեղի թափանցիկ բջիջների՝ երիկամների քաղցկեղի ամենատարածված տեսակի հետազոտության ժամանակ: Նրանք հայտնաբերել են, որ այս հիվանդության զարգացման ընթացքում ակտիվանում են այսպես կոչված էնդոգեն ռետրովիրուսները՝ հնագույն վիրուսների բեկորներ, որոնք միլիոնավոր տարիներ առաջ ինտեգրվել են մարդու գենոմում, գրում է gazeta.ru-ն։ Սովորաբար նման գեները «քնած» են և ոչ մի կերպ չեն դրսևորվում, սակայն որոշակի պայմաններում դրանք կարող են արթնանալ և արտադրել օրգանիզմի իմունային պատասխանը առաջացնող վիրուսանման սպիտակուցներ:
Ինչպես բացատրում է Դանա-Ֆարբերի ցողունային բջիջների փոխպատվաստման և բջջային թերապիայի տնօրեն դոկտոր Քեթրին Վուն, այս ռետրովիրուսային տարրերը ներկայացնում են վարակների էվոլյուցիոն «հետքեր», որոնց բախվել է մարդկու նախնիների օրգանիզմը:
Գիտնականները հետազոտություններ են անցկացրել մարդու բջջային գծերի վրա և բացահայտել, որ երբ մուտացիայի է ենթարկվում երիկամների քաղցկեղին բնորոշ VHL ուռուցքը ճնշող գենը, բջիջներում կուտակվում է վիրուսային գեների ակտիվացմանը նպաստող HIF2 սպիտակուցը: Արդյունքում ռետրովիրուսները սկսում են սինթեզել իրենց սպիտակուցները։ Քաղցկեղի բջիջներն այնուհետև այս սպիտակուցները մասնատում են բեկորների և ցուցադրում դրանք իրենց մակերեսին որպես մոլեկուլային «ազդանշանային դրոշակիկներ»։
Այս դրոշակիկները կարող են ճանաչել T բջիջները՝ ուռուցքի վրա իմունային հարձակում գործող իմունային համակարգի հիմնական «մարտիկները»:
Բացահայտումը կարող է բացատրել հազվագյուտ երևույթը, երբ իմունային համակարգն ինքն է ոչնչացնում երիկամների ուռուցքները, մի գործընթաց, որը առ այսօր առեղծված է մնացել: Գիտնականներն այժմ կարծում են, որ դրանք առանցքային դեր խաղացող ակտիվացված ռետրովիրուսային սպիտակուցներն են:






