նախընտրելի դարձնել
Վաղ սկսվող նեոնատալ սեպսիսը կապված է աուտիկ սպեկտրի խանգարման (ԱՍԽ) եւ ուշադրության դեֆիցիտի/հիպերակտիվության խանգարման (ՈւԴՀԽ) բարձր ռիսկի հետ, չնայած ՈւԴՀԽ-ի հետ կապը թուլանում է քույր-եղբայրների համադրության դեպքում, նշվել է Paediatric and Perinatal Epidemiology ամսագրում հրապարակված հետազոտությունում։
Դանիայի Օրհուսի համալսարանական հիվանդանոցի հետազոտող Մադս Անդերսենը եւ նրա գործընկերներն ուսումնասիրել են վաղ նորածնային վարակի, ուշադրության դեֆիցիտի խանգարման եւ աուտիզմի սպեկտրի խանգարման միջեւ կապը 1997-2013թթ. ծնված նորածինների ազգային, գրանցամատյանների վրա հիմնված ուսումնասիրության շրջանակում՝ մինչեւ 2021թ. հետագա ուսումնասիրմամբ: Վաղ սկսվող վարակը սահմանվել է որպես կյանքի առաջին շաբաթվա ընթացքում տեղի ունեցող ինվազիվ բակտերիալ վարակ: Ուսումնասիրությանը մասնակցել է ընդհանուր առմամբ 981 869 երեխա. 8 154-ը ունեցել է սեպսիս, իսկ 152-ը՝ մենինգիտ: Նրանցից միայն 257 եւ 32 երեխաների մոտ է հայտնաբերվել, համապատասխանաբար, դրական արդյունքներով սեպսիս եւ դրական արդյունքներով մենինգիտ։ Հետազոտողները պարզել են, որ սեպսիս ունեցող երեխաների մոտ ուշադրության դեֆիցիտի եւ աուտիկ սպեկտրի դիսֆունկցիայի ցուցանիշները համապատասխանաբար կազմել են 4.5 եւ 3.3՝ 1 000 մարդ-տարի հաշվարկով։ Սեպսիսը կապված է եղել ուշադրության դեֆիցիտի եւ աուտիկ սպեկտրի խանգարման զարգացման ճշգրտված բարձր հավանականության հետ։
«Այսպիսով, կյանքի առաջին շաբաթում բակտերիալ վարակների դեմ պայքարին ուղղված կանխարգելիչ միջոցառումները կարող են ոչ միայն նվազեցնել վարակի հետ կապված անմիջական հիվանդացությունն ու մահացությունը, այլեւ կանխել աուտիկ սպեկտրի խանգարման (ԱՍԽ) զարգացման հավանականությունը: Սակայն նման կանխարգելիչ ռազմավարությունները կարող են չնվազեցնել ուշադրության դեֆիցիտի եւ հիպերակտիվության համախտանիշի (ՈւԴՀՀ) զարգացման հավանականությունը»,- նշել են հետազոտության հեղինակները:
