Նյու Յորքի քաղաքային համալսարանի և Icahn School of Medicine at Mount Sinai-ի մասնագետների նոր ուսումնասիրությունը լույս է սփռում քաղաքային ջերմային ալիքների, օդի աղտոտվածության և երեխաների վարքի վաղ շեղումների միջև անհանգստացնող կապի վրա:

Ուսումնասիրության արդյունքները հրապարակվել են Environmental Research ամսագրում։

Վերլուծությունը ներառել է Նյու Յորքի անապահով թաղամասերից 256 երեխա, որոնք զգալի ջերմային սթրեսի և վատ օդի որակի ժամանակահատվածում եղել են մոր արգանդում:

Գիտնականները պարզել են, որ հղիության առաջին եռամսյակում ջերմության և աղտոտվածության միաժամանակյա ազդեցությունը կարող է խախտել պրոգեստերոն հորմոնի հավասարակշռությունը, որը կարևորագույն դեր ունի ուղեղի նորմալ զարգացման համար։ Այս խախտումները կապված են երեխաների մոտ 4-5 տարեկանում անհանգստության, դեպրեսիայի և վարքային դժվարությունների բարձր ցուցանիշների հետ, հատկապես բարձր աղտոտվածությամբ տարածքներում։

Հետազոտության յուրահատկությունն այն է, որ այն ցույց է տալիս, որ շրջակա միջավայրի ազդեցությունը սկսվում է դեռ մինչև ծնունդը։ Այս կարևոր մեխանիզմի բացահայտումը թույլ է տալիս մշակել առավել արդյունավետ կանխարգելիչ միջոցառումներ և հանրային առողջության պաշտպանությանն ուղղված առաջարկներ։ Պրոգեստերոնի փոփոխությունը կարող է բանալի դառնալ՝ հասկանալու համար, թե ինչպես են քաղաքային բնապահպանական գործոնները ձևավորում վաղ վարքային մոդելներ։

Արդյունքների հիման վրա, բավարար չէ միայն առանձին-առանձին կերպով նվազեցնել ջերմաստիճանը կամ աղտոտվածությունը։ Դրանց համակցությունն ունի սիներգետիկ էֆեկտ, որը ուժեղացնում է մանկական հոգեկանի և վարքի համար ռիսկերը։ Գլոբալ տաքացման դարաշրջանում այս տեղեկությունը հատկապես արժեքավոր է դառնում։

Այս հիմնարար եզրակացությունը կօգնի մշակել նոր մոտեցումներ։ Օրինակ, քաղաքային միջավայրի բարելավումը, հղի կանանց համար «լուռ» գոտիների ստեղծումը, բժիշկների շրջանում տեղեկատվության տարածումը կարող են արդյունավետ ռազմավարություն դառնալ՝ վաղ շրջանում դրան միջամտելու և առավել խոցելի երեխաներին պաշտպանելու համար։