Հղի կանայք, որոնք տառապում են ուժեղ սրտխառնոցից և փսխումից (հղիության հիպերէմեզիս կամ հիպերէմեզիս գրավիդարում), բախվում են հոգեկան և նյարդահոգեբուժական խանգարումների զարգացման զգալիորեն բարձր ռիսկի: Նման եզրակացության են հանգել Լոնդոնի Թ քոլեջի հետազոտողները: Արդյունքները հրապարակվել են The Lancet Obstetrics, Gynaecology, & Women's Health բժշկագիտական  հանդեսում:

Հետազոտության մեջ օգտագործվել են աշխարհի 135 կլինիկաներից հղիության հիպերէմեզիս ախտորոշմամբ շուրջ կես միլիոն հղի կանանց տվյալները: Գիտնականները հետազոտությունն անցկացրել են 18 երկիր ներառող TriNetX գլոբալ էլեկտրոնային բժշկական գրառումների տվյալների բազայի միջոցով:

Հղիության հիպերէմեզիս հանդիպում է հղի կանանց մոտավորապես 3,6%-ի շրջանում և առաջին եռամսյակում հոսպիտալացման հիմնական պատճառներից մեկն է: Նման ախտորոշմամբ կանայք տառապում են երկարատև, ուժեղ փսխումից և սրտխառնոցից, ինչը կարող է հանգեցնել ջրազրկման, քաշի կորստի և մեկուսացման: Ավելի վաղ շատ բուժառուներ հայտնել են տագնապի, դեպրեսիայի և նույնիսկ հղիության ընդհատման մտքերի զարգացման մասին:

Հեղինակները վերլուծել են ծանր վաղ թունավորան հայտնաբերումից հետո մեկ տարվա ընթացքում ախտորոշված ​​24 հոգեկան և նյարդահոգեբուժական խանգարումների բոլոր դեպքերը: Արդյունքները ցույց են տվել, որ 13 պաթոլոգիա զարգացնելու ռիսկը զգալիորեն մեծացել է։

Ամենատարածվածներից էին հետծննդյան հոգեգարությունը, հետտրավմատիկ սթրեսային խանգարումը (PTSD), Վերնիկեի էնցեֆալոպաթիան (B1 վիտամինի անբավարարություն) և սննդային խանգարումները: Հղիության հիպերէմեզիս ունեցող կանանց շրջանում հետծննդյան դեպրեսիայի հաճախականությունը 2.7 անգամ ավելի բարձր էր, քան վերահսկիչ խմբում։

 «Շատ կանայք հղիության ընթացքում սրտխառնոց են զգում, բայց հղիության հիպերփսխումը սահմանված չափ չէ. դա հյուծող վիճակ է՝ լուրջ հոգեբանական հետևանքներով», - ընդգծել է հետազոտության համահեղինակ, բժիշկ Համիլթոն Մորինը։

Ըստ հեղինակների՝ արդյունքներն ընդգծում են նման վիճակ ունեցող կանանց վաղ ախտորոշման և հոգեբանական աջակցության անհրաժեշտությունը։