Տորոնտոյի համալսարանի և Սուրբ Միքայելի հիվանդանոցի հետազոտողները եկել են այն եզրակացության, որ տարեց տարիքում ստացված գլխուղեղի վնասվածքները (ԳՎ) զգալիորեն մեծացնում են դեմենցիայի զարգացման և երկարատև խնամքի կարիքի ռիսկը։ Աշխատանքը հրապարակվել է «Canadian Medical Association Journal (CMAJ)» ամսագրում։

Հեղինակները վերլուծել են 65 տարեկանից բարձր ավելի քան 260 հազար մարդկանց տվյալները 2004-ից 2020 թվականներին ընկած ժամանակահատվածի համար։ Նրանց մոտ, ովքեր գլխուղեղի վնասվածք (ԳՎ) էին ստացել, դեմենցիայի ռիսկը վնասվածքից հետո առաջին հինգ տարիներին ավելի բարձր է եղել 69%-ով, իսկ հինգ տարի անց՝ 56%-ով։ Բացի այդ, նման պացիենտներն ավելի հաճախ են խնամքի ծառայության կարիք ունեցել և հետագայում տեղափոխվել ծերանոցներ։ Հետազոտողների գնահատմամբ՝ 85 տարեկանից բարձր յուրաքանչյուր երրորդ մարդը, ով ունեցել է ԳՎ, հետագայում բախվել է դեմենցիայի։

Հետազոտության հեղինակներից մեկի՝ ծերաբան Ջենիֆեր Ուոթի խոսքով՝ տարեց մեծահասակների մոտ գլխի վնասվածքների մեծ մասը կապված է ընկնելու հետ և դրանք կանխարգելելի են։

«Ընկնելու քանակը նվազեցնելով՝ մենք կարող ենք նաև նվազեցնել գլխուղեղի վնասվածքի դեպքերի թիվը, հետևաբար նաև դրանց հետ կապված դեմենցիաները», - նշել է գիտնականը։

Հեղինակները շեշտում են, որ ստացված տվյալները կօգնեն բժիշկներին և ընտանիքներին ավելի լավ հասկանալ գլխի վնասվածքների երկարաժամկետ հետևանքները։ Նրանք նաև խորհուրդ են տալիս մշակել ընկնելու և դեմենցիայի կանխարգելման ծրագրեր, հատկապես ցածր սոցիալական խոցելիություն ունեցող թաղամասերում բնակվող տարեց կանանց համար։