Գիտնականները հայտնում են, որ լսողության կորուստը պետք է ավելացնել երկրորդ տիպի շաքարային դիաբետի հետ կապված բարդությունների աճող ցանկում։

Նոր հետազոտությունը, որի արդյունքները հրապարակվել են Otolaryngology–Head and Neck Surgery ամսագրում, ցույց է տվել, որ նման ախտորոշմամբ մարդկանց մոտ լսողության խանգարումների զարգացման ռիսկը մոտ չորս անգամ ավելի բարձր է, քան նրանց մոտ, ովքեր դիաբետ չունեն։ Մասնագետները նշում են, որ ներքին ականջի վնասման հիմնական գործոնը կարող է լինել արյան մեջ շաքարի վատ վերահսկվող մակարդակը։

Հետազոտական խումբը վերլուծել է տասնյոթ նախորդ աշխատանքների տվյալները, որոնցում մասնակցել է գրեթե ութ հազար մարդ՝ ինչպես դիաբետով, այնպես էլ առանց դրա։ Արդյունքները տագնապալի էին։ Երկրորդ տիպի շաքարախտ ունեցող մարդկանց քառասունից յոթանասունչորս տոկոսը դրսևորել է լսողության վատթարացման նշաններ։ Հատկապես հաճախ վաղ փոփոխությունները դրսևորվել են բարձր հաճախականությունների վրա, որտեղ վնասումը հեշտ է անտեսել, քանի որ մարդը կարող է երկար ժամանակ չնկատել զգայունության աստիճանական նվազումը։

Գիտնականները նաև հայտնաբերել են, որ լսողության խանգարման չափավոր աստիճան ունեցող մասնակիցները, ինչպես նաև լսողության արտահայտված կամ խորը կորուստ ունեցող մարդիկ, ունեցել են հեմոգլոբին A1c-ի ավելի բարձր ցուցանիշներ՝ մարկեր, որն արտացոլում է արյան մեջ շաքարի միջին մակարդակը երկար ժամանակահատվածում։ Սա թույլ է տալիս ենթադրել, որ հենց քրոնիկական բարձր գլյուկոզան է ժամանակի ընթացքում վնասում ներքին ականջի կառուցվածքները սնուցող մանրագույն անոթները։

Աշխատանքի հեղինակներն ընդգծում են. լսողության առողջությունը պետք է դառնա երկրորդ տիպի շաքարախտով ապրող մարդկանց համար պարբերական հետազոտությունների կարևոր մասը։ Վաղ ախտորոշումը կօգնի ժամանակին նկատել փոփոխությունները և նվազեցնել լուրջ բարդությունների ռիսկը։ Որքան ուշադիր է մարդը վերաբերվում շաքարի վերահսկմանը, այնքան մեծ են հնարավորությունները պահպանել ոչ միայն ընդհանուր ինքնազգացողությունը, այլև լսողության գործառույթը, որը հաճախ մնում է հիվանդության՝ օրգանիզմի վրա ազդեցության «անտեսանելի» ցուցիչ։