Արագ տեմպով կարճատև զբոսանքները, որոնցով մարդը պարբերաբար ընդմիջում է երկարատև նստելը, կարող են ավելի արդյունավետ բարելավել արյան գլյուկոզայի մակարդակի կարգավորումը, քան նույն ընդհանուր տևողությամբ մեկ անընդմեջ քայլքը։ Նման եզրակացության են հանգել Obesity հանդեսում հրապարակված պատահականացված հետազոտության հեղինակները։

Հետազոտությանը մասնակցել է ավելորդ քաշ կամ ճարպակալում ունեցող 30 չափահաս, որոնք օրական ավելի քան վեց ժամ նստած էին անցկացնում։ Վեց շաբաթ շարունակ նրանք շաբաթական հինգ օր 45 րոպե արագ քայլում էին։ Մասնակիցների մի մասը զբոսանքները բաժանում էր օրվա ընթացքում կարճատև հատվածների, իսկ մյուսները ամբողջ 45 րոպեն քայլում էին մեկ անգամից։

Նրանց օրգանիզմում, ովքեր պարբերաբար ընդմիջում էին նստելը կարճատև զբոսանքներով, գլյուկոզայի կարգավորման ցուցանիշներն ավելի զգալիորեն էին բարելավվել։ Բացի դրանց, գլյուկոզայի շարունակական մշտադիտարկման տվյալներով՝ նրանց մոտ ավելացել էր այն ժամանակահատվածը, որի ընթացքում շաքարի մակարդակը մնում էր թիրախային միջակայքում, և նվազել էին առօրյա կյանքում դրա տատանումները։

Հետազոտության ղեկավար, Ֆրանսիայի գիտական հետազոտությունների ազգային կենտրոնի հետազոտությունների գծով տնօրեն և Կոլորադոյի համալսարանի Անշուցի բժշկական կամպուսի դոցենտ Օդրի Բերգուանյանի կարծիքով՝ կարևոր է ոչ միայն ֆիզիկական ակտիվության ընդհանուր ծավալը, այլև այն, թե ինչպես է այն բաշխված օրվա ընթացքում։

Կանոնավոր կարճատև զբոսանքները կարող են դառնալ գլյուկոզայի մակարդակի վերահսկումը բարելավելու լրացուցիչ միջոց՝ հատկապես երկրորդ տիպի շաքարային դիաբետի զարգացման բարձր ռիսկ ունեցող մարդկանց համար։ Սակայն հետազոտությունը փոքրածավալ էր և տևել է ընդամենը վեց շաբաթ, ուստի արդյունքները հաստատելու համար անհրաժեշտ են հետագա հետազոտություններ։