Շագանակագեղձի քաղցկեղի ծանր դեպքերում բժիշկը ստիպված է լինում ընտրել քիմիական եւ վիրաբուժական կրտման միջեւ: Հետազոտություններից հետեւում է, որ հիվանդների առողջության համար ավելի լավ է նշտար վերցնել ձեռքը, պարզել են   Brigham and Women's Hospital-ի հետազոտողները:

Այդ դեպքում բժիշկը տեսականորեն ստիպված է ընտրել տղամարդու այսպես կոչված քիմիական եւ լիակատար վիրաբուժական կրտման կամ օրխիէկտոմիայի   (ամորձիների հեռացման միջեւ): Գիտնականները պարզել են, որ երկրորդ տարբերակը զգալիորեն ավելի քիչ երկրորդական հետեւանքներ է ունենում, քան գոնադոտրոպին-ռիլիզինգ հորմոնի (GnRHa) միջոցով քիմիական կրտումը:  

Դեղային թերապիան հոգնածություն, լիբիդոյի եւ պոտենցիայի նվազում է առաջացնում, ինչպես նաեւ կոտրվածքների, շաքարախտի, սիրտ-անոթային հիվանդությունների եւ այլ խնդիրների վտանգ:  Չնայած դրան` տղամարդիկ այնուամենայնիվ ընտրում են դեղերը, որպես ավելի խնայող միջոց, որովհետեւ վիրաբուժական կրտումը նրանց համար հոգեբանական եւ գեղագիտական տեսանկյունից լիովին անընդունելի է:  

Դիտարկումները ցույց են տվել, որ քիմիական կրտում անցած տղամարդկանց ավելի մեծ տոկոս է վիրահատությունից հետո երեք տարի ապրել, քան նրանց, ովքեր ընտրել էին օրխիէկտոմիան (46 տոկոս 39 տոկոսի դիմաց): Սակայն նրանց մոտ  80 տոկոսով ավելի հաճախակի էին դիտարկվում կոտրվածքներ,  50 տոկոսով ավելի հաճախակի` արյան շրջանառության խնդիրներ, 69 տոկոսով` սրտի հետ կապված եւ  88 տոկոսով ավելի հաճախ` նրանց մոտ շաքարախտ էին ախտորոշում: