Կալիֆորնիայի համալսարանի գիտնական, նյարդաբան Ջեյմս ֆելլոնն (James Fallon) իր  «Փսիխոպատը քո մեջ»  նոր գրքում պատմում է այն մասին, թե ինչպես զարմանալի եզրակացության եկավ՝ 2005 թվականին, ուսումնասիրելով   մարդասպանների, շիզոֆրենիայով հիվանդների, դեպրեսիվ վարքագիծ ունեցողների, ինչպես նաեւ նորմալ մարդկանց ուղեղի պատկերները: Ֆելլոնը մասնավորապես նայում էր սկանավորման տվյալները՝ իմանալու համար ուղեղի այն շրջաների գործունեության մասին, որոնք պատասխանատու են բարոյականության, ինքնավերահսկման եւ էմպաթիայի համար: Նա գիտեր , որ փսիխոպաթների մոտ այս շրջանների ակտիվությունը ցածր է:

«Ես նաեւ կատարեցի Ալցհեյմերի հիվանդության հետազոտություն, եւ, որպես դրա մի մաս, սկանավորեցի իմ եւ իմ ամբողջ ընտանիքի ուղեղները», - պատմում է Ֆելլոնը: «Ես հասա նկարների վերջին կույտին եւ տեսա մի նկար,որը հավանաբար ախտաբանական էր»:

Պարզվեց, որ դա իր սեփական ուղեղի պատկերն էր:

Ֆելլոնը երկու անգամ ստուգեց եւ՛ լաբորատորիան , եւ՛ սկաները, ամեն ինչ համընկնում էր, սխալմունք չկար:

«Ես ոչ մեկին չեմ սպանել, կամ բռնաբարել,- պատմում է Ֆելլոնը, -Եվ այն ժամանակ, ես մտածեցի, որ միգուցե իմ վարկածը սխա՞լ է, եւ ուղեղի այս շրջանը պատասխանատու չէ սպանությունների եւ բռնության համար»:

Բայց հետո, խճանկարի կտորներն աստիճանաբար իրենց տեղն ընկան, հաղորդում է Fox News-ը։

Ինչպես պարզվեց Ֆելլոնը իր ազգական կապերով պակված է յոթ ենթադրյալ մարդասպանների հետ, այդ թվում նաեւ Լիզի Բորդենի, ով  1892 թվականին Մասաչուսեթս նահանգում դատապարվել, հետո ազատ էր արձակվել իր հոր եւ խորթ մոր սպանության համար:

«Ինձ մոտ առկա էին  ագրեսիայի, բռնության եւ ցածր էմպաթիայի  համար բարձր ռիսկի այդ բոլոր ալելները, -ասում է Ֆելլոնը, -Բայց, երբ ես ագրեսիվ եմ, իմ ագրեսիան սուբլիմացվում է: Ես ավելի լավ «կծեծեմ» ինչ-որ մեկին բանավեճի ժամանակ, քան ֆիզիկապես»։  «Բացի դրանից, ինձ սիրել են, եւ ,հավանաբար,  դա ինձ փրկել է», - եզրակացնում է նյարդաբանը։