նախընտրելի դարձնելՈրովայնային ճողվածքները բավականին տարածված պաթոլոգիա են։ Ճողվածքի վիրահատություններն ամբողջ աշխարհում կատարվում են շատ մեծ քանակությամբ: Մի քանի տասնամյակ առաջ մեծ բաց վիրահատություններ էին կատարում, որովայնի պլաստիկայի համար էլ օգտագործում էին հիվանդի սեփական հյուսվածքները։ Բայց նման վիրահատությունների արդյունքները գոհացուցիչ չէին, NEWS. am Medicine –ի հետ զրույցում ասում է «Նաիրի» բժշկական կենտրոնի Ընդհանուր եւ լապարոսկոպիկ վիրաբուժության թ.1 բաժանմունքի վարիչ Անդրանիկ Ադամյանը։
Նրա խոսքով՝ ցանցային պրոթեզների կիրառումը բեկում մտցրեց ճողվածքների վիրաբուժության մեջ, իսկ լապարոսկոպիկ մեթոդի ներդրումը հիվանդների համար հեշտացրեց հետվիրահատական ընթացքը։
«Ցանցային պրոթեզների ստեղծման հարցը ծագել է վիրաբուժական միջամտությունների անբավարար արդյունքների պատճառով։ Նախկինում կատարում էին ճողվածքի դարպասների պլաստիկա՝ օգտագործելով անատոմիական կառուցվածքներ՝ ապոնեւրոզ, մկաններ ... Ավելի ուշ հայտնվեց ցանցային պրոթեզը։ Բայց միեւնույն է, նախկինում բաց միջամտություններով խախտվում էր անատոմիան։ Լապարոսկոպիկ մեթոդի ներդրումով եւ ցանցային պրոթեզների կիրառմամբ մենք ցանցային պրոթեզ ենք տեղադրում այն տարածություններում, որտեղ ամենաթույլ տեղն է, եւ ամրացվում է որովայնային պատը։ Այսինքն՝ մենք ոչ թե խախտում ենք բնական անատոմիան, այլ հակառակը՝ ամրացնում ենք այն լրացուցիչ շերտով՝ ցանցային պրոթեզով», – ասում է բժիշկը։
Լապարոսկոպիկ վիրահատությունները շատ առավելություններ ունեն. Դրանք նվազ տրավմատիկ են, անցավ, պացիենտին հնարավորություն են տալիս արագ վերականգնել աշխատունակությունը, ապահովում են լավ կոսմետիկ արդյունք, ինչը նույնպես կարեւոր է պացիենտների, հատկապես կանանց համար։ Բայց այս մեթոդն ունի եւս մեկ առավելություն, որի մասին քիչ է խոսվում, ասում է բժիշկը։
«Լապարոսկոպիկ մեթոդը ենթադրում է արմատականություն: Ի՞նչ է սա նշանակում. Եթե վիրահատությունից առաջ հիվանդի ֆիզիկական զննման ժամանակ մենք հայտնաբերում ենք մեկ ճողվածք, լապարոսկոպիկ վիրահատության ժամանակ, շատ դեպքերում, հայտնաբերում ենք այդ ճողվածքին ուղեկցող այլ ճողվածքներ, եւ լապարոսկոպիկ մեթոդը, ի տարբերություն բոլոր այլ մեթոդների, թույլ է տալիս միաժամանակ վիրահատել մնացած ճողվածքները, ցանցային պրոթեզ դնել նաեւ այս նոր հայտնաբերված ճողվածքների վրա, ինչը խոսում է վիրահատության արմատական բնույթի մասին։ Սա լապարոսկոպիկ միջամտության ամենամեծ էֆեկտն է, որի մասին հաճախ լռում են», – ասում է բժիշկը։
Անդրանիկ Ադամյանը թվարկում է ճողվածների տեսակները և առաջացման պատճառները։ Ըստ նրա, ճողվածքները հաճախ առաջանում են որովայնային տարբեր վիրաբուժական միջամտություններից հետո, և դրանք պահանջում են շատ զգույշ եւ մանրակրկիտ մոտեցում։ Նախկինում դրանք վերացնելու համար վիրահատության կարի երկայնքով նոր մեծ կտրվածք էր արվում, երբեմն մարդիկ ստիպված էին լինում մի քանի անգամ վիրահատվել։ Բայց այսօր «Նաիրի» բժշկական կենտրոնում կիրառվում է նոր, ժամանակակից տեխնիկա, որն արմատապես լուծում է այս խնդիրը։
«Ներկայումս երկար ժամանակ մենք օգտագործում ենք հետվիրահատական ճողվածքների բուժման ամենաժամանակակից տեխնոլոգիան՝ այսպես կոչված IPOM մեթոդը։ Ի՞նչ է այն ենթադրում։ Ենթադրում է, որ մենք այդ հետվիրահատական ճողվածքը տեսնում ենք լապարոսկոպիկ եղանակով, այն ամբողջությամբ մեկուսացնում ենք բոլոր կպումներից, աղիքներից, ստամոքսից եւ որովայնի պատի հետ կապված բոլոր այլ սպիացման պրոցեսներից եւ այս թույլ հատվածում տեղադրում ենք հետվիրահատական ճողվածքներիի համար հատուկ մշակված ցանց: Դա թույլ է տալիս ամբողջությամբ ծածկել որովայնի առաջնային պատի ճողվածքային դեֆեկտները», – ասում է Անդրանիկ Ադամյանը։
Մանրամասները՝ տեսանյութում։
