Աբերդինի համալսարանի գիտնականները պարզել են, որ շաբաթական հինգ ժամ ֆիզիկական ակտիվությունը փոխում է այն, թե ինչպես է մարմինն այրում հագեցած ճարպերը և սկսում է այն օգտագործել որպես էներգիա: Ենթամաշկային ճարպային հյուսվածքի զանգվածի ավելացում չկա։ Հետազոտության արդյունքները հրապարակվել են Nature Communications ամսագրում։Գիտնականների մի խումբ ուսումնասիրել է, թե ինչպես են տարբեր տեսակի ճարպեր օգտագործվում օրգանիզմի կողմից՝ կախված մարդու ֆիզիկական պատրաստվածության մակարդակից: Դրա համար նրանք փորձ են անցկացրել կամավորների երկու խմբի մասնակցությամբ: Առաջինը ներառում էր լավ առողջությամբ մարզված տղամարդ մարզիկներ, իսկ երկրորդում՝ 2-րդ տիպի դիաբետով կամավորներ, ովքեր քիչ էին սպորտով զբաղվում կամ ընդհանրապես չէին զբաղվում: Երկու խմբերն էլ կանոնավոր վարժություններ են կատարել ութ շաբաթ տևած ուսումնասիրության ընթացքում:Մարզիկներին հանձնարարվել է նվազեցնել իրենց սովորական մարզումների ինտենսիվությունը: Շաքարային դիաբետով մարդիկ շաբաթական հինգ ժամ տոկունության վարժություններ էին կատարում:Փորձից առաջ և հետո կամավորներին ներարկումների միջոցով տրվել են փոքր քանակությամբ տարբեր ճարպեր և կատարել ՄՌՏ սկանավորում՝ տեսնելու, թե ինչպես են տարբեր տեսակի ճարպերն իրենց մկանային բջիջներում պահում: Առավել «վնասակարը» հագեցած ճարպերն են, որոնց ավելցուկը նպաստում է արյան անոթների պատերում աթերոսկլերոտիկ սալերի առաջացմանը և քաշի ավելացմանը։ Հագեցած ճարպերը բնականաբար պարունակում են կարագի, պանրի, յուղոտ մսի, պաղպաղակի և արագ սննդի մեջ:Պարզվել է, որ մարզիկների շրջանում հագեցած ճարպն ինտենսիվորեն օգտագործվում է ֆիզիկական ակտիվության ժամանակ՝ որպես «էներգիայի նախընտրելի աղբյուր»։ Սկզբում շաքարախտով հիվանդ չմարզված մասնակիցների օրգանիզմը հիմնականում «պահում էր» այդ ճարպերը՝ կուտակելով դրանք ենթամաշկային ճարպի տեսքով։ Սակայն, վերապատրաստման ծրագիրն ավարտելուց հետո շաքարային դիաբետով հիվանդների մոտ հագեցած ճարպերի նյութափոխանակությունը նմանվեց մարզիկների (որոնք նվազեցրել էին ֆիզիկական ակտիվությունը): Սա ոչ միայն հանգեցրեց քաշի կորստի, այլեւ բարելավեց գլյուկոզի կարգավորումը մարմնում:
Հետևեք NEWS.am Medicine-ին Facebook-ում և Twitter-ում