Նոր հետազոտությունը, որի արդյունքները հրապարակվել են Life հանդեսում, ցույց է տվել, որ պիլատեսի կառուցվածքային ծրագրի ընդամենը չորս շաբաթը կարող է կապված լինել նախկինում քիչ շարժվող կանանց մի շարք ֆիզիոլոգիական ցուցանիշների բարելավման հետ, ներառյալ սրտանոթային, նյութափոխանակության և նեյրոէնդոկրին պարամետրերը։
Պիլատեսը ավանդաբար դիտարկվում է որպես վարժությունների համակարգ՝ ուղղված ֆիզիկական տոկունության, հավասարակշռության, կեցվածքի վերահսկման և մկանային կայունության զարգացմանը, ինչպես նաև հոգեբանական վիճակի և կյանքի որակի բարելավմանը։ Մեթոդաբանությունը հիմնված է վեց առանցքային սկզբունքների վրա՝ շնչառություն, կենտրոնացում, վերահսկողություն, ճշգրտություն, կենտրոնացում և շարժումների սահունություն։ Նախորդ հետազոտություններն արդեն իսկ կապել էին պիլատեսի կանոնավոր պրակտիկան ֆիզիկական մարզավիճակի բարելավման և հուզական լարվածության նվազեցման հետ։
Այդ հետազոտության շրջանակում ֆիզիկական ցածր ակտիվություն ունեցող 30 կանայք բաժանվել են երկու տարիքային խմբի՝ 30–40 և 50–60 տարեկան։ Բոլոր մասնակիցները մասնագետների հսկողության ներքո անցել են պիլատեսի չորսշաբաթյա ծրագիր, որը ներառում էր շաբաթական երեք պարապմունք՝ 50–60 րոպե տևողությամբ։ Միջամտությունից առաջ և հետո գնահատվել են սրտի կծկումների հաճախականությունը, զարկերակային ճնշումը, մարմնի զանգվածի ինդեքսը, գոտկատեղի շրջագիծը, քաղցած վիճակում գլյուկոզայի մակարդակը և կորտիզոլի մակարդակը։
Ծրագրի ավարտից հետո ցուցանիշների մեծ մասի գծով արձանագրվել են բարելավումներ, թեև ոչ բոլոր փոփոխություններն են հասել վիճակագրական նշանակալիության յուրաքանչյուր տարիքային խմբում։ 30–40 տարեկան կանանց մոտ նկատվել է սրտի կծկումների հաճախականության, զարկերակային ճնշման, մարմնի զանգվածի ինդեքսի և գլյուկոզայի մակարդակի զգալի նվազում։
50–60 տարեկանների խմբում զարկերակային ճնշման, գլյուկոզայի և կորտիզոլի ավելի արտահայտված նվազումը մատնանշում է պոտենցիալ ավելի ուժեղ արձագանք այն մասնակիցների շրջանում, ովքեր ի սկզբանե ունեցել են ավելի բարձր մետաբոլիկ և սթրեսային պրոֆիլ։
Ցուցանիշների միջև կապերի վերլուծությունը ցույց է տվել, որ սրտանոթային համակարգում, նյութափոխանակության և հորմոնալ կարգավորման մեջ փոփոխությունները տեղի են ունենում փոխհամաձայնեցված՝ արտացոլելով ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությանը օրգանիզմի համալիր հարմարվողականությունը։ Ընդսմին, հետազոտողները նշում են, որ մարմնի զանգվածի նվազեցման գործում պիլատեսի ներդրումը, հավանաբար, մասնակիորեն կապված է եղել նաև մասնակիցների սննդակարգում կատարված լրացուցիչ փոփոխությունների հետ։
Հեղինակներն ընդգծում են աշխատանքի սահմանափակումները. ստուգիչ խմբի բացակայությունը նվազեցնում է խիստ պատճառահետևանքային եզրակացություններ անելու հնարավորությունը, իսկ ընտրանքի փոքր ծավալը սահմանափակում է արդյունքների ընդհանրացումը։
Հետևեք NEWS.am Medicine-ին Facebook-ում և Twitter-ում