Կյանքը քիմմաքրման կետերի մոտ կապված է Պարկինսոնի հիվանդություն ունենալու ավելի բարձր վտանգի հետ. npj Parkinson's Disease

Ամերիկացի գիտնականների իրականացրած հետազոտության համաձայն՝ քիմմաքրման կետերի մոտ ապրելը կարող է կապված լինել տարեցների մոտ Պարկինսոնի հիվանդության առաջացման բարձր ռիսկի հետ։ Հետազոտությունը հրապարակվել է npj Parkinson's Disease ամսագրում։

Հետազոտողները վերլուծել են 67 և բարձր տարիքի մոտ 19 միլիոն Medicare շահառուների բժշկական տվյալները՝ բացահայտելով Պարկինսոնի հիվանդության 180 982 դեպք։ Հետազոտողները համեմատել են մասնակիցների բնակության վայրերը Միացյալ Նահանգներում 32 723 քիմմաքրման կետերի գտնվելու վայրերի հետ։

Արդյունքները ցույց են տվել հստակ կապ քիմմաքրման կետից հեռավորության և Պարկինսոնի հիվանդության առաջացման հավանականության միջև։ Քիմմաքրման կետից 150 մետր հեռավորության վրա ապրող մարդկանց մոտ 14 տոկոսով ավելի հավանական է, որ Պարկինսոնի հիվանդություն առաջանա՝ նրանց համեմատ, ովքեր ապրում են 1.2-8 կիլոմետր հեռավորության վրա։

Կապը պահպանվել է հեռավորության աճին զուգընթաց, չնայած այն աստիճանաբար թուլացել է։ Կապն առավել ցայտուն էր քայլքի խանգարումներ ունեցող հիվանդների մոտ. քիմմաքրման կետերի մոտ ապրողները 23 տոկոսով ավելի հավանական է, որ ունենային Պարկինսոնի հիվանդություն՝ այս ախտանիշներով։ Դեմենցիայով կամ կոգնիտիվ կարողությունների անկմամբ ուղեկցվող դեպքերի համար այդ ցուցանիշը կազմել է 25 տոկոս, իսկ ընկնելու պատմություն ունեցող հիվանդների համար՝ 19 տոկոս։ Սակայն հետազոտողները վիճակագրորեն նշանակալի կապ չեն հայտնաբերել բժշկական գրառումներում նշված դող ունեցող հիվանդների խմբի հետ։ Նրանք նշել են, որ այս ախտանիշը կարող է թերի ներկայացված լինել բժշկական գրառումներում։

Հետազոտողները ենթադրում են, որ արդյունքները կարող են կապված լինել քիմիական լուծիչների հետ, որոնք սովորաբար օգտագործվում են քիմմաքրման կետերում: Մասնավորապես, դրանցից են տրիքլորէթիլենը (TCE) և տետրաքլորէթիլենը (PCE), որոնք ունեն նյարդաթունավոր հատկություններ և կարող են երկար ժամանակ պահպանվել շրջակա միջավայրում:

Սակայն գիտնականներն ընդգծել են, որ հետազոտությունը չի ապացուցում քիմմաքրման կետի մոտ ապրելու և Պարկինսոնի հիվանդության միջև պատճառահետևանքային կապը: Քիմմաքրման կետից հեռավորությունն օգտագործվել է միայն որպես լուծիչների հնարավոր ազդեցության անուղղակի ցուցիչ. հետազոտողները չեն չափել մասնակիցների անհատական ​​ազդեցությունն այդ նյութերի նկատմամբ:

Բացի այդ, որոշ քիմմաքրման կետեր կարող են լինել հագուստի ընդունման կետեր և ուղղակիորեն չեն օգտագործել լուծիչներ: Գիտնականները նաև չեն բացառում շրջակա միջավայրի այլ գործոնների և թաղամասի բնութագրերի ազդեցությունը:

Հեղինակները կարծում են, որ արդյունքներն ընդգծում են Պարկինսոնի հիվանդության ռիսկի վրա քիմիական լուծիչների հնարավոր ազդեցության հետագա ուսումնասիրության անհրաժեշտությունը:

Հետևեք NEWS.am Medicine-ին Facebook-ում և Twitter-ում