Քեմբրիջի գիտնականները պարզել են, որ հիպոթալամուսը՝ ուղեղի առանցքային հատվածը, որը ներգրավված է ախորժակի վերահսկման գործում, տարբերվում է ավելորդ քաշ ունեցող և գեր մարդկանց ուղեղում՝ համեմատած առողջ քաշ ունեցող մարդկանց հետ:

Ընթացիկ հաշվարկների համաձայն՝ աշխարհում ավելի քան 1,9 միլիարդ մարդ ունի ավելորդ քաշ կամ գիրություն:

Այն, ինչ տեղի է ունենում մեր ուղեղում և ասում, թե երբ ենք քաղցած կամ կուշտ, լիովին պարզ չէ, թեև հետազոտությունը ցույց է տվել, որ հիպոթալամուսը՝ ուղեղի՝ նուշի չափ փոքր հատվածը, կարևոր դեր է խաղում:

Ախորժակի կարգավորման գործում հիպոթալամուսի դերի մասին ապացույցների մեծ մասը ցույց է տալիս, որ հիպոթալամուսում կան բարդ փոխազդեցության ուղիներ, որոնցում բջիջների տարբեր պոպուլյացիաներ են աշխատում՝ մեզ ասելու, թե երբ ենք սոված կամ կուշտ:

Քեմբրիջի համալսարանի Լյուսի Քավենդիշ քոլեջի հոգեբուժության ամբիոնի դոկտոր Ստեֆանի Բրաունը և նրա գործընկերներն օգտագործել են մեքենայական ուսուցման ալգորիթմ՝ վերլուծելու 1351 երիտասարդների ուղեղի ՄՌՏ սկանավորումները BMI-ի մի շարք չափումների մեջ՝ համեմատելով հիպոթալամուսի տարբերությունները՝ թերքաշ, առողջ քաշ ունեցող, ավելորդ քաշ և գիրություն ունեցող մարդկանց մոտ:

Neuroimage: Clinical ամսագրում հրապարակված հետազոտության մեջ հետազոտողների խումբը պարզել է, որ հիպոթալամուսի ընդհանուր ծավալը զգալիորեն ավելի մեծ է ավելորդ քաշով և գեր երիտասարդների խմբերում: Փաստորեն, թիմը զգալի կապ է հայտնաբերել հիպոթալամուսի ծավալի և մարմնի զանգվածի ինդեքսի (BMI) միջև:

Ծավալի այս տարբերություններն առավել ակնհայտ էին հիպոթալամուսի այն հատվածներում, որոնք վերահսկում են ախորժակը հորմոնների արտազատման միջոցով, որոնք հավասարակշռում են քաղցն ու հագեցվածությունը: