Դանա-Ֆարբերի օնկոլոգիական ինստիտուտի հետազոտողները պարզել են այն գործոնները, որոնք որոշում են, թե որքանով հաջող կլինի ռեմիսիան դոնորական լիմֆոցիտների ինֆուզիայի (ԴԼԻ) ժամանակ, դա սուր միեոլոիդային լեյկոզ (ՍՄԼ) ունեցող պացիենտների ստանդարտ թերապիա է, որոնց մոտ տեղի է ունեցել ռեցիդիվ հեմոպոետիկ ցողունային բջիջների ալոգենային փոխպատվաստումից հետո։

Արդյունքները հրապարակվել են Science Immunology ամսագրում։ «Ցողունային բջիջների փոխպատվաստումից հետո ԱՄԼ կրկնությունը զգալի մտահոգություն է առաջացնում,- նշել է հետազոտության առաջին հեղինակ, բժշկության դոկտոր Քեթի Մաուրերը:- Բուժման արդյունավետ մեթոդները քիչ են, իսկ ռեցիդիվից հետո պացիենտների արդյունքները վատ են եղել»:

ՍՄԼ ունեցող պացիենտների մոտ ցողունային բջիջների փոխպատվաստումը կարող է հանգեցնել ապաքինման: Փոխպատվաստման նպատակն է փոխարինել հիվանդի արյունաստեղծ ցողունային բջիջները, որոնք վերականգնում են արյունը եւ իմունային բջիջները, դոնորային ցողունային բջիջներով, որոնք քաղցկեղային չեն: Բացի այդ, դոնոր բջիջները պարունակում են նաեւ ակտիվ իմունային բջիջներ, որոնք կարող են հարձակվել լեյկեմիայի բջիջների վրա, որոնք մնում են պացիենտի մարմնում փոխպատվաստումից հետո:

Սակայն մոտավորապես յուրաքանչյուր երրորդ պացիենտը ալոգենային ցողունային բջիջների փոխպատվաստումից հետո ունենում է ՍՄԼ ռեցիդիվ:

ԴԼԻ-ն հետագա բուժումն է, որը կարող է օգնել կանխել կամ բուժել ռեցիդիվը: Այն ներառում է արյան սպիտակ բջիջների ներարկում, որոնք կոչվում են լիմֆոցիտներ դոնորից՝ հիվանդին ցողունային բջիջների փոխպատվաստման համար: ԴԼԻ-ն հաջողությամբ իրականացվում է ՍԼՄ ունեցող պացիենտների միայն 15-20 տոկոսի մոտ: Բացի այդ, հայտնի չէ, թե ինչպես են ԴԼԻ դեղամիջոցը կազմող բջիջները նպաստում լեյկեմիայի ռեմիսիային, ինչը հետազոտողների համար դժվարացնում է բուժման կատարելագործումը:

Գիտնականները հետազոտել են ռեցիդիվ լեյկոզ ունեցող 25 պացիենտների ողնուղեղի բջիջները, որոնք բուժվել են ցողունային բջիջների փոխպատվաստմամբ եւ ԴԼԻ-ով: Ընտրանքը ներառում էր պացիենտների, որոնք արձագանքել են ԴԼԻ-ով բուժմանը եւ պացիենտների, որոնք չեն արձագանքել:

Նրանք օգտագործել են առանձին բջիջների հաջորդականության մեթոդները՝ յուրաքանչյուր պացիենտի մի քանի բջիջներ խորապես վերլուծելու համար: Սա թույլ  է տվել թիմին ուսումնասիրել ոչ միայն ողնուղեղի բջիջների տեսակների բազմազանությունը, այլեւ այն, թե ինչպես են այդ բջիջները փոխազդում եւ առաջացնում պացիենտի իմունային պատասխանները:

Գիտնականները պարզել են, որ պացիենտները, որոնք արձագանքել են ԴԼԻ թերապիային, իրենց ողնուղեղում նկատելիորեն տարբեր բջիջների պոպուլյացիաներ են ունեցել՝ այն ապցիենտների համեմատ, ովքեր չեն արձագանքել: Այս բացահայտումը ցույց է տալիս, որ կարող են լինել ՍԼՄ ձեւեր, որոնք «տաք» են, այսինքն՝ արձագանքում են իմունաթերապիային, կամ «սառը», ինչը նշանակում է, որ դրանք դա չեն անում։