Շատ մարդիկ սթրեսի ժամանակ սկսում են «հենվել» քաղցր, ճարպային և օսլայով հարուստ սննդի վրա: Տեխասի A&M համալսարանի հետազոտողները պարզել են, որ նման վարքագիծը կարող է լինել ոչ միայն սպառնալիքի արձագանք, այլև անորոշության վախի արտահայտություն: Ուսումնասիրության արդյունքները հրապարակվել են «Սննդի որակ և նախընտրություն» (FQP) ամսագրում:

Փորձին մասնակցել է 142 ուսանող: Մասնակիցներին խնդրել են պատկերացնել իրենց կյանքի երեք իրավիճակներից մեկում՝ կայուն և անվտանգ, կապված տնտեսական անկայունության հետ (օրինակ՝ աշխատանքի կորուստ կամ պարտքերի հետ կապված խնդիրներ) կամ վտանգավոր միջավայրում՝ բռնության ռիսկով: Դրանից հետո կամավորներին ցույց են տրվել ցածր և բարձր կալորիականությամբ սննդի զույգ պատկերներ:

Գիտնականները օգտագործել են աչքերի հետևման տեխնոլոգիա՝ գրանցելու համար, թե որ լուսանկարների վրա է մասնակիցների ուշադրությունն ավելի երկար կանգ առել: Ընդհանուր առմամբ, բոլոր մասնակիցները ավելի արագ և ավելի երկար են նկատել և նայել բարձր կալորիականությամբ և կշտացնող սննդին: Սակայն այս արձագանքը հատկապես արտահայտված էր նրանց մոտ, ովքեր մտավորապես հայտնվել են տնտեսական դժվարությունների և հնարավոր սննդի պակասի պայմաններում:

Երբ մտածում ենք հնարավոր ֆիզիկական սպառնալիքների մասին, նման օրինաչափություն չի նկատվել, և հանգիստ միջավայրում որոշ մարդիկ, ընդհակառակը, ավելի մեծ հետաքրքրություն են ցուցաբերել ցածր կալորիականությամբ սննդի նկատմամբ։

Հեղինակների խոսքով՝ անորոշության պայմաններում մարմինը բնազդաբար ձգտում է պաշարներ կուտակել էներգիայի համար, հատկապես, երբ սննդի սահմանափակումներ են նախատեսվում։ Այս վարքային օրինաչափությունը, հավանաբար, արմատավորվել է էվոլյուցիայի գործընթացում և պահպանվում է մինչ օրս։ Ահա թե ինչու սթրեսը հաճախ առաջացնում է բարձր կալորիականությամբ սննդի նկատմամբ ցանկություն, նույնիսկ եթե դրա ֆիզիկական կարիքը չկա։