Վիրջինիայի համալսարանի բժշկական դպրոցի գիտնականները կարևոր քայլ են կատարել Պարկինսոնի հիվանդությունը հասկանալու գործում՝ հայտնաբերելով նախկինում անհայտ բջջային մեխանիզմ, որը կարող է հանգեցնել նոր, ավելի արդյունավետ թերապիաների։

Ուսումնասիրության արդյունքները հրապարակվել են Nature Cell Biology ամսագրում։

Հետազոտողները կենտրոնացել են միտոֆագիայի վրա՝ գործընթաց, որի միջոցով բջիջները հեռացնում են վնասված միտոքոնդրիաները՝ էներգետիկ հավասարակշռությունը և առողջությունը պահպանելու համար։ Այս մեխանիզմի խանգարումները վաղուց կապված են եղել նեյրոդեգեներատիվ հիվանդությունների հետ, բայց միտոֆագիայի ճշգրիտ խթանիչը մնացել է առեղծված։

Այժմ գիտնականները պարզել են VPS13C կոչվող սպիտակուցի հատուկ դերը, որը հանդես է գալիս որպես այս գործընթացի հիմնական «խթանիչ»։ Երբ այս սպիտակուցը անբավարար է կամ թերի, միտոֆագիան խաթարվում է, ինչը կարող է հանգեցնել վնասված միտոքոնդրիաների կուտակմանը և նեյրոնների մահվան, ինչը Պարկինսոնի հիվանդության բնորոշ նշան է։

Այս հայտնագործությունը բացում է նոր հեռանկարներ. հիվանդության հետևանքների դեմ պայքարելու փոխարեն, թերապիան կարող է ուղղված լինել բջջային «աղբի այրիչի» պատշաճ գործունեության վերականգնմանը։ Սա կարող է դանդաղեցնել կամ նույնիսկ կանգնեցնել հիվանդության զարգացումը։

Ուսումնասիրությունը դեռևս նախակլինիկական փուլում է, բայց արդեն մեծ հետաքրքրություն է առաջացնում գիտական շրջանակներում։ Ապագայում այն կարող է հանգեցնել այնպիսի դեղամիջոցների ստեղծմանը, որոնք հատուկ կերպով ազդում են բջջային մեխանիզմների վրա՝ կանխելով նեյրոնների քայքայումը։

Սա պարզապես առաջ քայլ չէ. սա փորձ է հասկանալու Պարկինսոնի հիվանդության բնույթը բջջային մակարդակում և փոխելու դրա բուժման մոտեցումը։