Նոր ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ սննդային պակասն առավել հաճախ հանդիպում է քրոնիկ հիվանդություններ ունեցող երեխաների շրջանում, քան առողջ երեխաների մեջ։ Միչիգանի բժշկության (Michigan Medicine) հետազոտողները JAMA Network Open ամսագրում նշում են, որ նույնիսկ հաշվի առնելով ընտանիքի և տնային տնտեսության առանցքային բնութագրերը՝ եկամուտը, կրթական մակարդակը և զբաղվածությունը՝ սննդի պակասի մակարդակը շարունակում էր ավելի բարձր մնալ քրոնիկ հիվանդություններ ունեցող երեխաների խմբում։

«Մեր հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ քրոնիկ հիվանդություններ ունեցող երեխաները պետք է առաջնային խումբ դառնան՝ պարենային պակասի հետևանքները մեղմելու ջանքերում», — հայտարարել է հետազոտության առաջատար հեղինակ, բժշկական գիտությունների դոկտոր Նինա Հիլը՝ Միչիգանի համալսարանին կից Susan B. Meister Երեխաների առողջության գնահատման և հետազոտման կենտրոնի և Ազգային կլինիկական գիտնականների ծրագրից։

Հիլը և նրա գործընկերները վերլուծել են 2019-2023 թվականների ազգային մակարդակով ներկայացուցչական հարցումների տվյալներ, որոնք ներառում էին ԱՄՆ-ի 34,188 երեխաների (2-ից 17 տարեկան)։ Վերլուծությունը համեմատել է պարենային անկայունության ցուցանիշները երեխաների մոտ՝ հաշվի առնելով յոթ քրոնիկ վիճակների առկայությունը (ասթմա, ուշադրության դեֆիցիտի և հիպերակտիվության համախտանիշ (ՈւԴՀՀ), աուտիզմի սպեկտրի խանգարումներ, զարգացման հետաձգում, ինտելեկտուալ անբավարարություն, ուսումնառության հետ կապված խնդիրներ և նախադիաբետ/դիաբետ) և դրանց բացակայությունը։

Արդյունքները ռիսկի աստիճանական աճ են գրանցել. որքան շատ քրոնիկ հիվանդություններ ունի երեխան, այնքան ավելի մեծ է հավանականությունը, որ ընտանիքը սննդային անապահովություն կունենա։

Պանդեմիայի ընթացքում գրանցված բարելավումները կարճատև են եղել։ 2021 թվականին նկատվել է պարենային անկայունության նվազում թե՛ քրոնիկ հիվանդություններով, թե՛ առանց այդ հիվանդությունների երեխաների մոտ, ինչը, հավանաբար, պայմանավորված է եղել COVID-19-ի ընթացքում տրամադրված աջակցության միջոցներով։

Ուսումնասիրության հեղինակները ընդգծում են մանկաբուժական պրակտիկայում, մասնավորապես՝ քրոնիկ հիվանդություններ ունեցող երեխաների մոտ, սննդային անապահովության սկրինինգի և ընտանիքներին առկա ռեսուրսների հետ կապելու անհրաժեշտությունը։