Սիբիրի պետական ​​բժշկական համալսարանի գիտնականները բացահայտել են այն մեխանիզմը, որով խոստումնալից բնական բուժիչ նյութը՝ քելիդոնաթթուն, ներթափանցում է բջիջներ։ Ըստ նրանց՝ սա նոր հնարավորություններ է բացում արդյունավետ դեղամիջոցներ ստեղծելու համար։ Հետազոտության արդյունքները հրապարակվել են Pharmaceutical Research բժշկագիտական հանդեսում։

Այսօր տարբեր երկրների գիտնականներ մշակում են դեղերի թիրախային առաքման մեթոդներ անմիջապես հիվանդ օրգաններին կամ բջիջներին (օրինակ՝ հակաքաղցկեղային դեղամիջոցներն ուռուցքներին ներարկելը), հաղորդում է РИА Новости»-ն։ Դա օգնում է բարելավել բուժման արդյունավետությունը և խուսափել այն իրավիճակից, երբ դեղամիջոցի մեծ մասը ցրվում է ամբողջ մարմնով՝ առաջացնելով կողմնակի ազդեցություններ։

Այդ նպատակով գիտնականներն ակտիվորեն ուսումնասիրում են այսպես կոչված «փոքր մոլեկուլները»՝ փոքր մոլեկուլային քաշով կենսաակտիվ օրգանական միացություններ։ Դրանց հիմնական առավելությունը բջջային թաղանթների մեջ արդյունավետորեն ներթափանցելու և ներբջջային թիրախների վրա նվազագույն թունավորությամբ ազդելու ունակությունն է, նույնիսկ բարձր դեղաչափերով, բացատրել են Սիբիրի պետական ​​բժշկական համալսարանի գիտնականները։

Նրանք պարզաբանել են, որ քելիդոնաթթուն (CA) հենց այդպիսի մոլեկուլներից մեկն է։ Որոշակի բուժիչ բույսերում, ինչպիսիք են խոտածածկը և սալուսուրեան, այն հեշտությամբ սինթեզվում է և ունի օգտակար հատկությունների լայն շրջանակ, մասնվորապես՝ հակաբորբոքային հատկություններ, ոսկրերի վերականգնումը խթանելու և նյարդային բջիջները պաշտպանելու ունակություն: Այնուամենայնիվ, թե ինչպես է այն ներթափանցում բջիջ՝ իր ազդեցությունն իրականացնելու համար, մնում է առեղծված։

Սիբիրի պետական ​​բժշկական համալսարանի հետազոտողները բացահայտել են երեք խոստումնալից տրանսմեմբրանային սպիտակուցի թեկնածուներ, որոնք, ըստ հաշվարկների, կարող են ընտրողաբար տեղափոխել CA-ն: Նրանք փորձարկումներ են անցկացրել մարդու կրծքագեղձի ադենոկարցինոմայի բջիջների վրա և պարզել, որ չորս ժամ մշակումից հետո միջբջջային հեղուկից բջիջները կլանում են CA-ի մեծ մասը։

«Համակարգչային մոդելավորման միջոցով վերլուծեցինք մարդու տասնյակ տեղափոխոխ սպիտակուցներ: Մոլեկուլային դոկինգի և մոլեկուլային դինամիկայի միջոցով ստուգեցինք, թե ինչպես է CA-ն կապվում յուրաքանչյուր սպիտակուցի հետ և մոդելավորեցինք այս գործընթացը: «Այնուհետև լաբորատորիայում ավելացրինք թթուն բջջային կուլտուրային և բարձր ճշգրտության քրոմատոգրաֆիայի միջոցով հաստատեցինք, որ բջիջները իսկապես կլանում են այս նյութը»,- պարզաբանել է Սիբիրի պետական ​​բժշկական համալսարանի մորֆոլոգիայի և ընդհանուր ախտաբանության ամբիոնի ասիստենտ և հետազոտական ​​օգնական Թեմուր Նասիբովը:

Գիտնականը նշել է, որ ստացված արդյունքները հիմք են հանդիսանում քելիդոնաթթվի տեղափոխման մեխանիզմների և թերապևտիկ արդյունավետության հետագա հիմնարար հետազոտությունների համար: Մոտ ապագայում նախատեսվում են ավելի բարդ համակարգչային սիմուլյացիաներ՝ թաղանթով թթվի շարժումը մանրամասն ուսումնասիրելու, ապա լաբորատորիայում յուրաքանչյուր թեկնածու սպիտակուցի դերը փորձարարակ առումով հաստատելու համար: