Փենսիլվանիայի համալսարանի թիմը բացահայտել է, թե կոնկրետ ինչպես է աշխատում ճնշումն իջեցնող ամենահին և կարևոր դեղամիջոցներից մեկը՝ հիդրալազինը։ Եվ, անսպասելիորեն, պարզվել է, որ այն ունակ է դադարեցնել ուղեղի ագրեսիվ ուռուցքների աճը։ Վերջին յոթանասուն տարիների ընթացքում հիդրալազինն անփոխարինելի միջոց է դարձել, հատկապես պրեէկլամպսիայի՝ հղիության ընթացքում ճնշման կրիտիկականորեն վտանգավոր բարձրացման դեպքում։ Սակայն այս ամբողջ ընթացքում դրա մոլեկուլային մեխանիզմը մնում է գաղտնի. դեղը մինչ օրս ակտիվորեն օգտագործվում է, բայց ճշգրիտ կենսաքիմիական «թիրախը» դեռևս անհայտ է։

Հետազոտողները՝ բժիշկ-գիտնական Կյոսուկե Սիսիկուրայի և նրա գիտական ղեկավար Մեգան Մեթյուսի գլխավորությամբ, կարողացել են լուծել այս գիտական հարցը։ Նրանց նոր աշխատանքում, որը հրապարակվել է Science Advances ամսագրում, նկարագրված է, որ հիդրալազինը արգելափակում է թթվածնի մակարդակին արձագանքող ADO ֆերմենտը։ Այս ֆերմենտը գործում է որպես մոլեկուլային անջատիչ․ երբ հյուսվածքներում թթվածինը նվազում է, այն ակնթարթորեն ազդանշան է տալիս անոթները նեղացնելու համար։ Հիդրալազինը, կապվելով ֆերմենտի կենտրոնի հետ, անջատում է այս «թթվածնային զարթուցիչը»։

Այդ ժամանակ RGS սպիտակուցները, որոնք ADO-ն սովորաբար քայքայում է, սկսում են կուտակվել և անոթներին ազդանշան են փոխանցում, ըստ որոնց նրանք դադարում են կծկվել։ Ներբջջային կալցիումը՝ անոթի պատի լարվածության գլխավոր կարգավորիչը, նվազում է, և անոթները թուլանում են՝ հանգեցնելով ճնշման իջեցման։

Պարզվել է, որ նույն ուղին կարևոր դեր ունի նաև գլիոբլաստոմայի՝ ուղեղի ամենաագրեսիվ ուռուցքներից մեկի զարգացման գործում։ Ուռուցքային բջիջները հաճախ գոյատևում են չափազանց ցածր թթվածնի պայմաններում և ADO-ի բարձր մակարդակը օգնում է նրանց հարմարվել։ Տեխասի գիտնականները, օգտագործելով ռենտգենյան բյուրեղագրությունը, ցույց են տվել, թե ինչպես է հիդրալազինի մոլեկուլը ֆիզիկապես կապվում ֆերմենտի հետ։ Իսկ Ֆլորիդայի մասնագետները ստուգել են դեղամիջոցի ազդեցությունը ուռուցքային բջիջների վրա։ Հիդրալազինը բջիջներն անմիջապես չի ոչնչացրել, այլ դրանք մտցրել է «ծերացման»՝ կենսաբանական քնի վիճակի մեջ, որի ժամանակ աճը դադարում է, իսկ լրացուցիչ բորբոքային ռեակցիաներ չեն սկսվում։

Հիմա հետազոտողները ցանկանում են ստեղծել ADO-ի ավելի ճշգրիտ և ընտրողական ինհիբիտորներ, որոնք կկարողանան ավելի լավ թափանցել ուղեղի հյուսվածքներ և թիրախային կերպով ազդել ուռուցքի վրա։ Մեգան Մեթյուսի խոսքով, վաղուց հայտնի դեղամիջոցների աշխատանքի մեխանիզմը հասկանալը կարող է ճանապարհ բացել դեպի նոր, ավելի անվտանգ միջոցներ ինչպես պրեէկլամպսիայի բուժման, այնպես էլ ուղեղի քաղցկեղի թերապիայի համար։