նախընտրելի դարձնել
Վարակումից հետո առաջացած ուղեղի բորբոքումը կարող է բացասական ազդել տարածական ընկալման ձեւավորման վրա, բացահայտել են Մեծ Բրիտանիայի հետազոտողները:
Հետազոտության ղեկավար Նիլլ Հարիսսոնը եւ նրա թիմը 20 առողջ կամավորների ներմուծել են կամ աղաթթվի թույլ լուծույթ կամ հակատիֆային պատվաստանյութ:
Նրանք օգտագործել են ֆտորդեզոքսիգլյուկոզային (ՖԴԳ) պոզիտրոն էմիսիոն տոմոգրաֆիա ՊԷՏ՝ ներարկումից առաջ եւ հետո ուղեղի հատվածները զննելու եւ բորբոքումը չափելու համար:
Մասնակիցների տարածական հիշողությունը փորձարկվել է յուրաքանչյուր սկանավորումից հետո մի շարք վիրտուալ առաջադրանքների օգնությամբ:
ՖԴԳ-ՊԷՏ սկանավորման ժամանակ հետազոտողները բացահայտել են, որ բորբոքումից հետո ուղեղի շրջանում տեղի է ունեցել գլյուկոզայի նյութափոխանակության նվազում, որը կոչվում է միջային քունքային շրջան (ՄՔՇ):
Գլյուկոզայի նյութափոխանակության նվազումից հետո մասնակիցներն այդքան էլ լավ չեն հաղթահարել տարածական հիշողության խնդիրները: Նույնիսկ չափավոր վարակները կարող են տարածական հիշողության վատացում առաջացնել:
«Այս հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ ուղեղի բորբոքման հանգեցնող մրսածությունը կամ գրիպը կարող են հիշողության խանգարումներ առաջացնել»,- ասում է բժիշկ Հարիսոնը, չնայած նա մատնանշում է, որ դժվար թե երիտասարդների եւ առողջ մարդկանց մոտ ներարկումից հետո երկարատեւ կողմնակի ազդեցություններ լինեն:
Բայց այս ենթադրությունները կարող են նշանակություն ունենալ ծեր մարդկանց համար: Թիմը ցանկանում է դիտարկել, թե ին՞չ դեր կարող է խաղալ բորբոքումը թուլամտության ժամանակ, եւ ինչպես գրիպի նման վարակները կարող են ազդել նրա ընթացքի վրա:
Բժիշկ Հարրիսոնը հույս ունի, որ իր թիմի նոր արդյուքները կարող են նոր դեղամիջոցների մշակման հանգեցնել, որոնք կարող են բուժել թուլամտությունը՝ ազդելով իմունային համակարգի վրա:
