Ամենօրյա շփումը կարող է նպաստել առողջության և ճանաչողական ֆունկցիաների պահպանմանը

Անգամ ամենասովորական ամենօրյա շփումները՝ ընկերոջը զանգահարելը, հարևանների հետ ընթրելը կամ մի փոքր ավելի երկար զրույցը, երկարաժամկետ հեռանկարում կարող են նկատելի ազդեցություն ունենալ ֆիզիկական առողջության և ճանաչողական ֆունկցիաների վրա։ Նման եզրահանգման են եկել Իրվայնի Կալիֆոռնիայի համալսարանի հետազոտողները։

Ծերացման ազգային ինստիտուտից հոգեբան Սուզան Չարլզը 2,55 միլիոն դոլարի դրամաշնորհ է ստացել՝ ուսումնասիրելու համար, թե սոցիալապես ներգրավված լինելու զգացողության ամենօրյա փոփոխություններն ինչպես են ժամանակի ընթացքում ազդում մարդու առողջության վրա։

«Linking Daily Dynamics of Social Connection to Physical and Cognitive Functioning» անվանումը կրող նախագիծը նվիրված է այն բանի ուսումնասիրությանը, թե սոցիալական մտերմության կամ, ընդհակառակը, մեկուսացման պարբերական փուլերն ինչպես են արտացոլվում օրգանիզմի և ուղեղի աշխատանքի վրա։ Հեղինակները կարծում են, որ արդյունքները կարող են փոխել մենության կանխարգելման և առողջ ծերացման պահպանման մոտեցումները։

Թեև բազմաթիվ հետազոտություններ արդեն ցույց են տվել, որ ամուր սոցիալական կապերը զուգորդվում են առողջական ավելի լավ վիճակի հետ, դրանցից շատերը շփվողականությունը դիտարկել են որպես անհատի համեմատաբար հաստատուն բնութագիր։ Գիտնականների կարծիքով՝ սոցիալական կապվածության զգացումը փոխվում է օրեցօր, և հենց այս ամենօրյա տատանումները կարող են կարևոր դեր խաղալ։

Հետազոտողները նշում են, որ ծանր աշխատանքային օրվանից հետո ընկերոջը զանգահարելու կամ հարևանների հետ հանդիպումից չհրաժարվելու նման պարզ քայլերը կարող են խթանել ֆիզիկական ակտիվությունն ու մտավոր ծանրաբեռնվածությունը՝ չսահմանափակվելով միայն հուզական վիճակի բարելավմամբ։ Ժամանակի ընթացքում նմանօրյա կենցաղային սովորությունները կարող են նպաստել ավելի առողջ ծերացմանը։

Հետազոտության մեջ կօգտագործվեն 24-ից 97 տարեկան ավելի քան 2900 մասնակիցների տվյալներ, որոնք հավաքագրվել են «Midlife in the United States» (MIDUS) բազմամյա նախագծի շրջանակում։ Տվյալների բազան ներառում է գրեթե 20 տարվա ամենօրյա օրագրային գրանցումներ, ճանաչողական թեստերի արդյունքներ, բժշկական հետազոտություններ և բիոլոգիական նմուշների անալիզներ։

Գիտնականները ծրագրում են ուսումնասիրել կորտիզոլի մակարդակը, բորբոքման մարկերները, գեների էքսպրեսիայի առանձնահատկություններն ու բիոլոգիական ծերացման ցուցանիշները՝ պարզելու համար, թե արդյոք սոցիալական աջակցության պարբերական զգացողությունը կապված է քրոնիկ բորբոքման ավելի ցածր մակարդակի և այլ բիոլոգիական գործընթացների հետ․ դրանք բարձրացնում են սիրտ-անոթային հիվանդությունների, շաքարային դիաբետի, դեմենցիայի ու տարիքային այլ պաթոլոգիաների ռիսկը։

Հատուկ ուշադրություն է դարձվելու տարեցներին, քանի որ հենց նրանց մոտ սոցիալական մեկուսացման հետևանքները կարող են առավել ակնառու լինել։ Հետազոտողները հույս ունեն ի հայտ բերել բարձր ռիսկային խմբերը և մշակել մոտեցումներ, որոնք կօգնեն կանոնավոր շփումը տարիքային հիվանդությունների կանխարգելման մաս դարձնել։

Աշխատանքի հեղինակների կարծիքով՝ սոցիալական փոխազդեցությունը պետք է դիտարկել որպես առողջության պահպանման նույնքան կարևոր ամենօրյա սովորություն, որքան ֆիզիկական ակտիվությունը կամ ճիշտ սնունդը։

Հետևեք NEWS.am Medicine-ին Facebook-ում և Twitter-ում