Լեռնագնացները, որոնք բարձրանում են  7000 մ բարձրությունից ավելի, հաճախ բախվում են տարբեր հալյուցինացիաների (զգայապատրանքներ): Տարածված են  ինչպես տեսողական, այնպես էլ լսողական հալյուրինացիաները՝ ալպինիստները նկատում են շարժումներ, լսում են երաժշտության կամ այլ ձայներ:

Հալյուցինացիաների մեկ այլ տեսակն էլ այնքան տարածված է, որ ունի առանձին անվանում` երրորդ անձի գործոն: Սրա դեպքում լեռնագնացների մոտ զգացողություն է առաջանում, թե իրենցից բացի լեռան վրա այլ մարդիկ կան։

Այս տեսակի հալյուցինացիաները բնորոշ են ոչ միայն  լեռնագնացներին: Այսպիսի խնդիր է բախվել նաեւ բեւեռախույզ  Էռնեստ Շեքլթոնը եւ ամերիկացի օդաչու Չարլզ Լինդբերգը իրենց հայտնի  տրանսատլանտյան թռիչքի ընթացքում:

«Երրորդ անձի գործոն» (The Third Man Factor)  gրքի հեղինակ Ջոն Գեյգերը գրքում  թվարկում է այն պայմանները, որոնք ասոցացվում են ինչ-որ մեկի ներկայության հետ՝ միապաղաղություն, խավար, լերկ բնապատկերներ, մեկուսացում, ցուրտ, վնասվածքներ, ջրազրկում, սով, հոգնածություն եւ վախ:

Երկար ժամանակ «երրորդի գործոնը» կապվում էր բարձության հիվանդության հետ, որը ծագում է թթվածնային քաղցից: Դրա ախտանշանները ներառում են՝ գլխապտույտ, սրտխառնոց, անքնություն, աչքերից արյունահոսություն, իսկ ավելի  ծանր դեպքերում՝ ուղեղի եւ թոքեր այտուցներով: Բարձրության հիվանդության մի տեսակ էլ  լեռնային հիվանդությունն է, որն առաջացման հարցում իրենց դերն ունեն նաեւ  ֆիզիկական հոգնածությունը, ջրազրկումը, ցրտահարությունը, կտրուկ ջերմաստիճանի փոփոխությունը եւ ծանր եղանակային պայմանները: Սակայն թթվածնային քաղցը շարունակում է մնալ հիմնական պաթոլոգիական գործոնը:

Մինչդեռ Իտալիայում Eurac Research հետազոտական կենտրոնի եւ Ավստրիայում Լեոպոլդի եւ Ֆրանցի անունը կրող Ինսբրուքի համալսարանի փորձագետները կարծում են, որ հալյուցինացիաները թթվածնի քաղցի հետեւանք չեն եւ առաջանում են անկախ դրանից: Նրանց բացահայտումները  հրապարակվել են  Psychological Medicine ամսագրում տպագրված հոդվածում:

Նրանք ուսումնասիրել են լեռնագնացների մոտ նկատված 83 դեպքեր եւ դրանք ուղեկցող ախտանիշները։

«Մեր ուսումնասիրությամբ մենք  հայտնաբերել ենք, որ կան մի խումբ ախտանիշները, որոնք զուտ հոգեբանական են։ Այսինքն, թեեւ դրանք ի հայտ են գալիս բարձրության վրա,  բայց  դրանք չեն կարող վերագրվել օրգանային գործոններին, ինչպիսիք են՝ ուղեղի այտուցը, ջրազրկումը կամ վարակը», - ասել է աշխատանքի հեղինակներից Հերման  Բրուգերը:

Սակայն գիտնականները վստահորեն չեն կարողանում նշել հալյուցինացիաների հստակ պատճառը։ Նրանք առաջարկում են, որ «երրորդ»  հայտնվելը կարող է կապված  լինել միայնակության, փոքր խմբում գտնվելու  կամ  բարձունքը հաղթահարելու դժվարությունների հետ: Հայտնի է, որ վերադառնալով անվտանգ բարձրության՝ հալյուցինացիաներն անհետանում են եւ երկարաժամկետ ազդեցություն չեն ունենում:

«Այս բացահայտումները թույլ են տալիս ավելի մանրակրկիտ ուսումնասիրել առողջ մարդկանց մոտ  ժամանակավոր փսիխոզը, որը կարող  է  հնարավորություն տալ  հասկանալ հոգեկան հիվանդությունների բնույթը, օրինակ` շիզոֆրենիայի»,-ընդգծել է  հետազոտության համահեղինակ Կատարինա Հուֆները:

Ուսումնասիրության արդյունքները թույլ են տալիս  լեռնագնացներին  ավելի լավ պատրաստվել վերելքին եւ մշակել գործողությունների ծրագիր, եթե նրանք բախվեն բարձունքային փսիխոզի հետ։

Բացի այդ, հետազոտողները կարող են փորձել վերարտադրել արդյունքները լաբորատորիական պայմաններում`օգտագործելով ցածր ճնշման եւ թթվածնի պարունակության տեսախցիկներ:

Հաջորդ տարի թիմը, Նեպալի փորձագետների հետ համագործակցելով, պատրաստվում է ավելի ճշգրիտ գնահատել փսիխոզի  հաճախությունը, ինչպես նաեւ պարզել դրա առաջացման  գործոններն ու հնարավոր ռիսկերը: