նախընտրելի դարձնել
JAMA Psychiatry-ում հրապարակված նոր ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ այն երեխաները, որոնք մշտապես բորբոքման բարձր մակարդակ ունեն, մեծ հավանականությամբ, վաղ հասուն տարիքում կարող են հոգեկան առողջության լուրջ խնդիրներ ունենալ, ինչպիսիք են դեպրեսիան և փսիխոզները:
Հետազոտությունը ցույց է տալիս նաև, որ այս մարդիկ ենթակա են կարդիոմետաբոլիկ խանգարումների զարգացման բարձր հավանականության, ներառյալ ինսուլինի դիմադրությունը, ինչը շաքարախտի նախադրյալն է:
Այս աշխատանքում հետազոտողները լույս են սփռում մանկության և պատանեկության շրջանում քրոնիկ բորբոքման երկարաժամկետ հետևանքների վրա և ենթադրում են, որ բորբոքումը կարող է հիմնական ռիսկի գործոն լինել հետագա կյանքում ինչպես հոգեկան, այնպես էլ ֆիզիկական առողջության համար:
Հոգեկան և ֆիզիկական առողջությունը, հատկապես կարդիոմետաբոլիկ հիվանդությունները, ինչպիսիք են շաքարախտը և սրտի հիվանդությունները, աշխարհի ամենամեծ առողջական խնդիրներից երկուսն են:
Շատ ուսումնասիրություններ ցույց են տվել կապը քրոնիկական բորբոքումների և հոգեկան խանգարումների միջև, ինչպիսիք են դեպրեսիան, տագնապը և փսիխոզը:
Բորբոքումն օրգանիզմի իմունային պատասխանն է այնպիսի սպառնալիքներին, ինչպիսիք են վարակը կամ վնասվածքը, բայց երբ այս արձագանքը երկարաձգվում է, այն կարող է հանգեցնել մի շարք առողջական խնդիրների: Նախորդ ուսումնասիրությունները հիմնականում ուսումնասիրել են բորբոքումները ժամանակի մեկ կետում և հաշվի չեն առել, թե ինչպես կարող է բորբոքման մակարդակը փոխվել մարդու կյանքի ընթացքում: Բացի այդ, ուսումնասիրությունների մեծ մասը կենտրոնացած է եղել ոչ թե երկուսի, այլ կամ հոգեկան, կամ ֆիզիկական առողջության վրա:
Այս նոր ուսումնասիրությունը նպատակ ունի լրացնել այս բացը՝ հետևելով բորբոքմանը մանկության և պատանեկության տարիներին, այնուհետև ուսումնասիրելով դրա կապը ինչպես հոգեկան, այնպես էլ կարդիոմետաբոլիկ առողջության հետ վաղ հասուն տարիքում:
