Բուժառուները մասնակցում են հետազոտության, որը, ինչպես հուսով են գիտնականները, արդյունքում ռևմատոիդ արթրիտի ապաքինման նոր միջոց կպարգևի աշխարհին, հաղորդում է BBC-ն։

AuToDeCRA-2 հետաոտությունը փորձարկում է դենդրիտային բջիջների «վերապատրաստման» հնարավորությունը, որոնք հայտնի են նաև որպես իմունային համակարգի «գեներալներ», այն առումով, որ շարքային բջիջներին կարգադրում են վերջ տալ հարձակումը բուժառուների առողջ հյուսվածքի վրա:

Պրոֆեսոր Ջոն Այզեքսը, որն ավելի քան 35 տարի ուսումնասիրում է ռևմատոիդ արթրիտը և ղեկավարում հետազոտական ​​խումբը, կարծում է, որ գիտնականները կկարողանան սովորել «անջատել» ռևմատոիդ արթրիտը։

Հետազոտության մասնակից Քերոլ Ռոբսոնը, Ջարոու քաղաքից, ասում է, որ այս վիճակով ապրելու ամենավատ բանը ցավն է, բայց եթե հետազոտությունը կարող է օգնել թեթևացնել տառապանքը, «պարապես հիանալի կլինի»:

Հետազոտությունը, որը ֆինանսավորում են «Versus Arthritis» բարեգործական կազմակերպությունն ու Եվրոպական հանձնաժողովը, իրականացնում են Նյուքասլի համալսարանն ու Նյուքասլի հիվանդանոցները:

«Սա նորարարական աշխատանք է: Աշխարհում կան միայն նմանատիպ հետազոտություններ կատարող գիտնականներ մեկ կամ երկու խումբ», - ասում է պրոֆեսոր Այզեքսը:

Այժմ  իր երկրորդ փուլում գտնվող  հետազոտության ընթացքում բուժառուի արյունից վերցվում են դենդրիտային բջիջներ կոչվոx (իմունային համակարգում կարևորագույն գործառույթ կատարող) որոշակի տեսակի լեյկոցիտներ:

Պրոֆեսոր Այզեքսը պարաբանում է, որ կան տարբեր տեսակի բջիջներ, որոնք միավորվում են զինվորների բանակի նման՝ հարձակվելու վարակի կամ հիվանդության վրա: Նրանք հրահանգներ են ստանում դենդրիտային բջիջներից, որոնց պրոֆեսորն իմունային համակարգի «գեներալներ» է անվանում։

Երբ այս գեներալները վտանգ են տեսնում, ազդանշան են տալիս հարձակվելու, իսկ երբ վտանգ չկա, հանգստություն են պահպանում և բանակին հրամայում են անտեսել, այսինքն՝ չհարձակվել առողջ հյուսվածքի վրա։

Երբ այս սխեմայում ինչ-որ բան սխալ է ընթանում, և բջիջները, «գեներալի» սխալ հրահանգով, հարձակվում են առողջ հյուսվածքի վրա, առաջանում են ռևմատոիդ արթրիտի տիպի հիվանդություններ:

Հետազոտության ընթացքում բուժառուի սպիտակ արյան բջիջները մեկ շաբաթ աճեցնում են լաբորատորիայում և «վարժեցնում» վարվել «հանգիստ» գեներալ բջիջների պես, որպեսզի բուժառուին վերադարձնելիս նրանք այլևս սովորական բջիջներին բուժառուի հոդերի վրա ազդող հարձակումների մասին սխալ ազդանշան չուղարկեն:

«Ժամանակի ընթացքում այս բուժումը, «անջատելով» հիվանդությունը, կարող է զգալի օգուտներ բերել ռևմատոիդ արթրիտից տառապող մարդկանց»,-պարաբանում է պրոֆեսոր Այզեքսը:

70-ամյա նախկին բուժքույր Քերոլ Ռոբսոնը Անգլիայի մոտ 450 հաար մարդկանցից մեկն է, որոնց մոտ ախտորոշվել է ռևմատոիդ արթրիտ: Ամեն առավոտ նա արթնանում է ուժեղ ցավով: Մինչ նրա ախտորոշումը, նա, փորձելով ցավը մեղմելու միջոց գտնել՝ ձեռքերը պահում էր սառեցված ոլոռի փաթեթների մեջ:

Հիմա նա ընդունում է իմունոպրեսանտներ, որոնք, ըստ նրա, թեթևակի օգնում էին, իսկ  երբ իրեն սկսեցին «մարզված» լեյկոցիտներ ներարկել, նա ասում է, որ ցավը նվաել է:

«Թե՞ միայն ես եմ հույս փայփայում, որ այդպես է: Բայց, անկեղծ ասած, ես իսկապես համարում եմ, որ վիճակս լավացել է», - ասում է նա:

«Եթե այս հետազոտությունն օգնի ռևմատոիդ արթրիտը «անջատելու» միջոց գտնել, հրաշալի կլինի: Դա արտոնություն է լինել այն ամենի մեջ, ինչը իսկապես մեծ առաջընթաց է», - ասում է Ռոբսոնը:

Ուսումնասիրությունը, որն անցկացվում է Նյուքասլում, ուշադիր հետևում են ամբողջ աշխարհի գիտնականները, քանի որ դրա արդյունքները կարող են հսկայական հետևանքներ ունենալ ամբողջ աշխարհում ռևմատոիդ արթրիտից տառապող 18 միլիոն մարդկանց համար:

Եթե ​​հետազոտությունը հաջող լինի, դրա արդյունքները, ինչպես շեշտում է Ջոն Այզեքսը, կարող են օգտագործվել այլ աուտոիմունային, մասնավորապես՝ շաքարախտի, ցրված սկլերոզի և այլ հիվանդությունների բուժման համար:

«Սա հետազոտության ոլորտ է, որը մենք նկարագրում ենք որպես իմունային համակարգի «վերապատրաստում», - ասում է պրոֆեսոր Այզեքսը:

Հետազոտության առաջին երկու փուլերը ներգրավված է փոքր թվով բուժառուներ՝ ընդամենը 32 մարդ: Եթե ​​այս քայլերը հաջող ընթանան, հետազոտությանը մասնակցելու համար ավելի շատ բուժառուներ կհավաքագրվեն:

Բայց նույնիսկ եթե ամեն ինչ ընթանա ըստ նախատեսվածի, և հետազոտողները սովորեն վերապատրաստել իմունային բջիջները, ևս հինգից տասը տարի կպահանջվի, որպեսզի այս բուժումը բուժառուներին հասանելի դառնա:

Պրոֆեսոր Այզեքսը, որն իր կյանքը նվիրել է ռևմատոիդ արթրիտի համար դեղամիջոց գտնելուն, ասում է, որ ինքը և իր հետազոտողների թիմը չափազանց հպարտ կլինեն իրենց ձեռքբերումներով, եթե հաջողվի նոր բուժում մշակել: