Գիտությունների ազգային ակադեմիայի աշխատություններում հրապարակված նոր ուսումնասիրության համաձայն՝ զարգացած երկրներում կյանքի տևողության աճը դանդաղել է 1939 թվականից ի վեր։

Մինչդեռ կյանքի տևողությունը նախկինում յուրաքանչյուր նոր սերնդի հետ ավելանում էր 5.5 ամսով, 1939-2000 թվականներին ծնված մարդկանց համար այս ցուցանիշը նվազել է մինչև 2.5-3.5 ամիս։

Կանխատեսումները ցույց են տալիս, որ 1939 թվականից հետո ծնված սերունդներից ոչ մեկը չի հասնի 100 տարվա կյանքի միջին տևողության։

Դանդաղեցման հիմնական պատճառը մանկական մահացության նվազումն է, որը նախկինում նպաստում էր կյանքի տևողության զգալի աճին։ Այժմ ավելի մեծ տարիքում բարելավումները բավարար չեն երիտասարդ տարիքում դանդաղումը փոխհատուցելու համար։ Այսպիսով, նույնիսկ մեծահասակների գոյատևման բարելավումների դեպքում կյանքի տևողությունը չի աճի այնքան արագ, որքան 20-րդ դարի առաջին կեսին։

Ուսումնասիրությունը ընդգծում է այս միտումները հաշվի առնելու կարևորությունը կենսաթոշակային համակարգերի, առողջապահության և սոցիալական քաղաքականության պլանավորման ժամանակ։

Առանց մոտ ապագայում բժշկական խոշոր առաջընթացների, զարգացած երկրներում կյանքի տևողությունը, հավանաբար, չի վերադառնա 20-րդ դարի սկզբի աճի տեմպերին։