Գիտնականները մշակել են ծրագրավորվող պատիճ, որն ընդունակ է դեղանյութերը հասցնել անմիջապես աղիքի անհրաժեշտ հատված և արտազատել դրանք նախապես սահմանված ժամին։

Նոր մոտեցումը, որը նկարագրված է Nature Biomedical Engineering ամսագրում հրապարակված հետազոտության մեջ, կարող է դառնալ հորմոնալ խանգարումների և այլ հիվանդությունների բուժման արդյունավետ գործիք, որոնք դեղամիջոցների նպատակային մատակարարում են պահանջում աղեստամոքսային տրակտի միջոցով։

Ավանդական հաբերն ու պատիճները հաճախ չեն գործում այնպես, ինչպես կցանկանայինք. դեղամիջոցի մի մասը քայքայվում է ստամոքսում, իսկ հետո արյան մեջ է ընկնում՝ առանց աղիքի որոշակի հատվածի ընտրության։ Սա հատկապես կարևոր է, թե երբ թերապիան պետք է ներգործի օրգանների սպեցիֆիկ հատվածների վրա, կամ երբ դեղանյութն արագ քայքայվում է ստամոքսային միջավայրում։ Նոր պատիճը լուծում է այս խնդիրը ներդրված միկրոծրագրի շնորհիվ, որը վերահսկում է, թե երբ և որտեղ տեղի կունենա ակտիվ նյութի արտազատումը։

Համակարգի առանցքային տարրը ծրագրավորվող բլոկն է, որն արձագանքում է արտաքին ազդանշաններին և ակտիվացնում պատիճի բացման մեխանիզմը: Նման մեխանիզմը հնարավորություն է տալիս վերահսկել դեղամիջոցի արտազատման ճշգրիտ վայրը՝ բարակ կամ հաստ աղիքում՝ հաշվի առնելով պացիենտի անհատական ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները: Այսպիսով, պատիճը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես պատիճ, այլև որպես ինտելեկտուալ կրիչ, որն ապահովում է թերապևտիկ ներգործության բարձր ճշգրտություն:

Հետազոտողները նշում են այս տեխնոլոգիայի մեծ նշանակությունը հորմոնալ խանգարումների բուժման համար, ինչպիսիք են ենթաստամոքսային գեղձի կամ վահանաձև գեղձի աշխատանքի խաթարումները, ինչպես նաև այլ վիճակների դեպքում, երբ կարևոր է, որ դեղամիջոցն ակտիվորեն գործի հենց աղիքի կոնկրետ հատվածում: Հեղինակների խոսքով՝ ծրագրավորվող պատիճը ճանապարհ է հարթում դեպի անհատականացված թերապիա, քանի որ այն կարելի է կարգավորել ըստ յուրաքանչյուր պացիենտի անհատական կարիքների:

Նախնական փորձարկումների ընթացքում պատիճները հաջողությամբ մատակարարել են փորձնական դեղամիջոցները կենդանիների և մարդկանց աղիքների նախանշված հատվածներ՝ ցուցադրելով արդյունավետության զգալի բարելավում՝ դեղերի ընդունման ավանդական եղանակների համեմատ: Սա հաստատել է, որ այս մոտեցումը ոչ միայն հայեցակարգային փուլում է, այլև պատրաստ է հետագա կլինիկական փորձարկումների:

Տեխնոլոգիայի զարգացմանը զուգընթաց գիտնականները հույս ունեն, որ ծրագրավորվող պատիճները ստանդարտ բուժական արձանագրությունների մաս կդառնան և կօգտագործվեն ոչ միայն հորմոնալ հիվանդությունների, այլև բազմաթիվ այլ վիճակների բուժման համար, որոնք պահանջում են դեղամիջոցների վերահսկվող և թիրախային մատակարարում աղեստամոքսային տրակտի միջոցով: