Հոնկոնգի համալսարանի Բժշկական ֆակուլտետի Դեղաբանության և դեղագործության ամբիոնի հետազոտողների խումբը լայնածավալ համաճարակաբանական հետազոտություն է իրականացրել: Դրա արդյունքում պարզվել է, որ օստեոպորոզի բուժման համար նախատեսված տարածված դեղամիջոցները կարող են կապված լինել Ալցհայմերի հիվանդության և դրա հետ կապված դեմենցիայի ձևերի առաջացման ռիսկի նվազեցման հետ այն տարեց պացիենտների մոտ, ովքեր ունեն օստեոպորոզ կամ ոսկրերի փխրունությամբ պայմանավորված կոտրվածքներ:

Հետազոտությունն ընդգրկել է 60 և բարձր տարիքի ավելի քան 120,000 պացիենտի և հիմնված է եղել 2005-2020 թվականների ընթացքում Հոնկոնգում հավաքագրված էլեկտրոնային բժշկական տվյալների լայնամասշտաբ բազայի վրա:

Alzheimer’s & Dementia ամսագրում հրապարակված աշխատանքի հեղինակները կենտրոնացել են դեղամիջոցների մի խմբի վրա, որոնք հայտնի են որպես ազոտ պարունակող բիսֆոսֆոնատներ (NBPs): Դրանք արդեն լայնորեն կիրառվում են կլինիկական պրակտիկայում՝ ոսկրային հյուսվածքի ամրապնդման և օստեոպորոզի դեպքում կոտրվածքների կանխարգելման համար:

Պարզվել է, որ այս դեղամիջոցներն ընդունող պացիենտների մոտ դեմենցիայի զարգացման ռիսկը մոտ 16%-ով ավելի ցածր է եղել՝ համեմատած նրանց հետ, ովքեր նմանատիպ բուժում չեն ստացել և 24%-ով ավելի ցածր, քան օստեոպորոզի դեմ այլ տեսակի դեղեր ընդունողների մոտ։ Այս ազդեցությունն առանձնապես ակնառու է եղել կանանց և կոնքազդրային հոդի կոտրվածքներ ունեցող պացիենտների շրջանում, որոնք դասվում են ճանաչողական խանգարումների զարգացման բարձր ռիսկային խմբին։

Գիտնականներն ընդգծում են, որ օստեոպորոզը և դեմենցիան հաճախ համատեղ են հանդիպում տարեցների մոտ և ունեն ընդհանուր ռիսկի գործոններ, այդ թվում՝ տարիքը, իգական սեռը և ցածր ֆիզիկական ակտիվությունը։ Նրանք նշում են, որ օստեոպորոզի հաջող բուժումը կարող է օգնել ոչ միայն նվազեցնել կոտրվածքների հաճախականությունը, այլև պոտենցիալ կերպով դանդաղեցնել կամ նվազեցնել տարիքի հետ կապված ճանաչողական խանգարումների հավանականությունը։ Չնայած դեմենցիայի հարաճուն ընթացքը փոխելուն ուղղված նոր դեղամիջոցների հայտնվելուն, դրանց արդյունավետության և հասանելիության վերաբերյալ հարցերը դեռ մնում են, ուստի կանխարգելման մոտեցումների որոնումը շարունակում է մնալ չափազանց կարևոր։

Փորձագետները նկատում են, որ դեմենցիայի ռիսկի նվազեցման համար արդեն իսկ գոյություն ունեցող և երկրորդային ազդեցության հարաբերականորեն անվտանգ դեղամիջոցների օգտագործումը խոստումնալից ուղի է նեյրոդեգեներատիվ հիվանդությունների համաշխարհային բեռի դեմ պայքարում, հատկապես աշխարհի բնակչության ծերացման պայմաններում։