նախընտրելի դարձնել
Լիդսի համալսարանի գիտնականները բացատրություն են գտել այն բանին, թե մանրէներն ինչպես են կարողանում հակաբիոտիկների հանդեպ կայունություն զարգացնել:
Հետազոտողներին հաջողվել է իրենց աշխատանքում ապացուցել, որ ABC-F ընտանիքի սպիտակուցները մանրէական ռիբոսումները` սպիտակուցի արտադրման բջջային «գործարանները» պաշտպանում են հակաբիոտիկների կողմից արգելափակվելուց: Ինչպես նախկինում հայտնի էր, այդ սպիտակուցները պատասխանատու են հակաբիոտիկների հանդեպ կայունության ձեւավորման համար այնպիսի սուպերմանրէների մոտ, ինչպիսին է ոսկեգույն Staphylococcus aureus ստաֆիլոկոկը, որը կարող է բարդ բուժվող թոքաբորբ կամ սեպսիս առաջացնել:
Միկրոկենսաբանները երկար ժամանակ ծանոթ չէին այն ճշգրիտ մեխանիզմներին, որոնք ընկած են ABC-F-ի հիմքում: Մի քանի հիպոթեզ էր առաջ քաշվել, որոնցից մեկը ենթադրում էր, որ ֆերմենտները բջջից ուղղակի հեռացնում են հակաբիոտիկները: Մեկ այլ հիպոթեզի համաձայն, ABC-F-ները թույլ չեն տալիս, որ հակաբիոտիկներն ազդեն մանրէներում սպիտակուցներ սինթեզող համակարգի վրա:
Մի շարք մանրէաբանական եւ կենսաքիմիական in vitro մեթոդների միջոցով գիտնականները կարողացել են հաստատել երկրորդ հիպոթեզը: Երբ հակաբիոտիկը կպնում է ռիբոսոմային սարքին, ABC-F-ը դուրս է մղում դեղի մոլեկուլը` արգելափակելով դրա գործողությունը:
Հակաբիոտիկների հանդեպ կայունությունը կարող է զարգանալ բնական ընտրության արդյունքում, որը նպաստում է մանրէների շրջանում մուտացիաների տարածմանը, որոնք միկրոօրգանիզմներին օժտում են դեղամիջոցներին հակազդելու կարողությամբ:
Հոդվածը հրապարակվել է Ամերիկյան միկրոկենսաբանության ընկերակցության mBio ամսագրում:
