Նիհարելու դեղամիջոցները դիտարկվում են որպես հիշողության և մտածողության պահպանման հնարավոր միջոց

Նման եզրահանգման են եկել Գյոթեբորգի և Կոպենհագենի համալսարանների հետազոտողները՝ Science ամսագրում հրապարակված վերլուծական ակնարկում։

Կենդանիների վրա կատարված փորձարկումները ցույց են տալիս, որ GLP-1 ընկալիչների վրա ներգործող դեղամիջոցները կարող են ազդեցություն ունենալ ուսուցման և հիշողության վրա։

Բժշկական տվյալների ուսումնասիրությունները դրանց կիրառումը կապում են նաև երկրորդ տիպի շաքարային դիաբետ ունեցող անձանց շրջանում դեմենցիայի ավելի ցածր ռիսկի հետ։ Սակայն նմանատիպ դիտարկումները դեռ չեն ապացուցում, որ հենց դեղամիջոցներն են ապահովում այդ պաշտպանիչ ազդեցությունը։

Բացի այդ, EVOKE և EVOKE+ խոշոր կլինիկական հետազոտությունների ընթացքում սեմագլուտիդը չի դանդաղեցրել Ալցհեյմերի հիվանդության զարգացումը վաղ փուլում՝ անկախ հիվանդության որոշ կենսաբանական մարկերների փոփոխություններից։

Գիտնականները ենթադրում են, որ դեղամիջոցները կարող են ավելի օգտակար լինել պացիենտների այլ խմբերի համար. օրինակ՝ ճարպակալում կամ դիաբետ ունեցող այն անձանց դեպքում, որոնց մոտ դժվարություններ են առաջանում ուշադրության կենտրոնացման, պլանավորման և տեղեկատվության մշակման արագության հետ կապված։ Այդ խանգարումները կարող են պայմանավորված լինել նյութափոխանակությամբ և անոթների վիճակով։

Հետազոտողները կոչ են անում կլինիկական փորձարկումներ անցկացնել, որոնց ժամանակ մասնակիցների կոգնիտիվ ունակությունները կգնահատվեն բուժման հենց սկզբից։ Անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև տարեց և թուլացած պացիենտներին սպառնացող հնարավոր ռիսկերը. քաշի կտրուկ նվազումն ու մկանային զանգվածի կորուստը կարող են վատթարացնել նրանց ֆիզիկական վիճակը։

Առայժմ հայտնի չէ՝ գլխուղեղի վրա այդ դեղամիջոցների հնարավոր ազդեցությունը պայմանավորվա՞ծ է նյութափոխանակության բարելավմամբ, նյարդային համակարգի վրա դրանց անմիջական ներգործությամբ, թե՞ երկու մեխանիզմների համադրությամբ։