Քեմբրիջի համալսարանի գիտնականներն առաջին անգամ կարողացել են ճշգրտությամբ վերարտադրել  այն պրոցեսները, որոնք տեղի են ունենում կաթնասունի էմբրիոնի հետ՝ արգանդի պատերին կպչելուց հետո:

Գիտափորձն անցկացրել են ոչ թե իրական սաղմի, այլ էմբրիոիդների՝ մկների էմբրիոնալ ցողունային բջիջներից աճեցված կառուցվածքների վրա: Էմբրիոիդների ուսումնասիրումը թույլ է տալիս  հասկանալ վաղ վիժումների բնույթը:

Էմբրիոիդի ստեղծման համար գիտնականները երկու տեսակի ցողունային բջիջ են օգտագործել՝ էմբրիոնալային (ЭСК)  եւ տրոֆոբլաստի բջիջներ (ТСК): Առաջինից զարգացման ընթացքում ստացվում է սաղմը, իսկ երկրոդից՝  տրոֆոբլաստը՝ կառուցվածք, որը էմբրիոնը կապում է արգանդի պատերին ու ձեւավորում է ընկերքը:

Ցողունային բջիջների երկու տեսակներն էլ սկզբում աճեցվել են եռաչափ կարկասներում՝ իրարից առանձին, այնուհետեւ միացվել են: Նրանք աճել են միասին՝ ձեւավորելով էմբրիոիդ՝ սաղմի անալոգը, որը կպչել է սքաֆոլդին՝ ինչպես իսկական էմբրիոնը՝ արգանդի պատերին:

Մի շարք դեպքերում գիտնականները  գենետիկորեն այնպես են մոդիֆիկացրել ЭСК-ն ու  ТСК –ն, որ նրանց մոտ այս կամ այն ազդանշանային նյութը չարտադրվի: Նրանք ցանկացել են հասկանալ, թե որ մոլեկուլներն են պատասխանատու Էմբրիոիդների ինքնախմբման համար: Պարզվել է, որ այստեղ ամենակարեւորը Nodal կոչվող բիոքիմիական ռեակցիան է: Պարզվել  է, որ սաղմի ցողունային բջիջները ունակ են ինքնուրույն հավաքվել լիարժեք էմբրիոնում եւ ձեւավորել նախասաղմնային հյուսվածները Nodal կենսաբանական ուղու գործունության ներքո: Այս գործընթացի մոլեկուլային մեխանիզմների հետագա վերծանումը կօգնի հասկանալ, թե ինչպես է իրականացվում սաղմի իմպլանատացիան արգանդի պատերին եւ վեր հանել վաղ  վիժումների պատճառները:

Գիտափորձի մասին հոդվածը հրապարակվել է Science ամսագրում: