Սննդի նյութակազմվածքն ազդում է ախորժակի, հագեցման արագության և սննդային սովորությունների վրա ոչ պակաս, քան համն ու բույրը: Նման եզրակացության են հանգել npj Science of Food հանդեսում հրապարակված ակնարկի հեղինակները:

Բերանում առաջացող զգացողությունները կախված են սննդի խտությունից, փափկությունից, մածուցիկությունից և ջերմաստիճանից, ինչպես նաև թքի հետ դրա փոխազդեցությունից: Ուղեղը միավորում է այդ ազդանշանները համի և հոտի մասին տեղեկատվության հետ: Օրինակ՝ վանիլային բույրը կարող է ստիպել, որ կաթնամթերքը թվա ավելի քաղցր, թանձր և կրեմային:

Սննդի համակազմվածքն ազդում է նաև այն բանի վրա, թե որքան ժամանակ է պահանջվում ուտելու համար: Պինդ մթերքները սովորաբար ստիպված են լինում ավելի երկար ծամել, մինչդեռ փափկահամ և կալորիական սնունդը կարելի է ավելի արագ ուտել: Դա կարող է թուլացնել հագեցման զգացումը և նպաստել որկրամոլությանը, թեև սննդի նյութակազմվածքի և քաշի ավելացման միջև երկարաժամկետ կապը դեռևս բավարար չափով ուսումնասիրված չէ:

Նյութակազմվածքը կարևոր է նաև հագեցման ընկալման համար. թանձր և կրեմային մթերքները կարող են ավելի հագեցնող թվալ դեռևս ուտելուց առաջ: Հմաակազմվածքը առանձնահատուկ նշանակություն ունի տարեց մարդկանց և կուլ տալու դժվարություններ ունեցողների համար, որոնց անհամապատասխան սնունդը կարող է խոչընդոտել բավարար սննդարար նյութեր ստանալուն:

Հեղինակները կարծում են, որ առողջ մթերքներ մշակելիս հարկավոր է հաշվի առնել ոչ միայն դրանց բաղադրությունը, այլև կառուցվածքը, մածուցիկությունը և մասնիկների չափը: Նոր տեխնոլոգիաները, ներառյալ արհեստական ​​բանականությունը և եռաչափ (3D) տպագրությունը, կարող են օգնել օպտիմալ նյութակազմվածքով և սննդային արժեքով սնունդ ստեղծել: Ընդսմին, նման լուծումների՝ առողջության վրա ունեցած երկարաժամկետ ազդեցությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ են լրացուցիչ հետազոտություններ: