Ամերիկացի գիտնականները հայտնաբերել են ֆերմենտի գործառույթը փոխելու մեթոդ, որը վճռորոշ նշանակություն ունի օրգանիզմում ճարպի արտադրության համար։ Այովայի պետական համալսարանի հետազոտողների հոդվածը հրապարակվել է գիտությունների ազգային ակադեմիայի գիտական աշխատություններում:

Գիտնականներն ի սկզբանե ուսումնասիրել են բջջային եւ մոլեկուլային մեխանիզմները, որոնք առաջացնում են կենդանիների ծերացում: Այս առումով նրանք ուսումնասիրել են ճարպաթթուների սինթազը՝ ֆերմենտ, որը դեր է խաղում de novo լիպոգենեզում, այսինքն ՝ սննդային ածխաջրերի ավելցուկը վերածում է ճարպի: Ընդհանուր առմամբ, ճարպաթթուների սինթազի մակարդակը բարձրանում եւ նվազում է ՝ կախված կենդանու բջջային կարիքներից եւ սննդակարգից:

Ի զարմանս գիտնականների՝ նրանք նկատել են, որ պտղային ճանճի զարգացման սկզբում de novo-ի լիպոգենեզը ուժեղանում է առանց ճարպաթթուների սինթազի արտահայտման միաժամանակյա ավելացման: Այլ կերպ ասած, ֆերմենտի քանակը մնում է նույնը, իսկ արտադրողականությունը փոխվում է։ Դա վկայում է  այն մասին, որ ինչ-որ այլ գործոն պետք է գործի։ Պարզվել է, որ արդեն սինթազի ստեղծումից հետո նրա ֆունկցիան կարող է փոխվել հետթարգմանական մոդիֆիկացիայի միջոցով։ Այս դեպքում դա տեղի է ունեցել ացետիլացման միջոցով, որն ազդել է սինթազը կազմող 2540 ամինաթթուներից մեկի վրա։ Արդյունքում փոխվել է ճարպի արտադրության արդյունավետությունը։

Հայտնագործության հեղինակները հույս ունեն, որ սինթազի մոդիֆիկացիայի նման մեթոդը կօգնի մարդկանց մոտ բուժել ճարպակալումը։ Բացի այդ, de novo-ի լիպոգենեզի մակարդակի բարձրացումը կապված է քաղցկեղի հետ, ուստի դրա վերահսկումը հայտնաբերված մեխանիզմի միջոցով կարող է հանգեցնել նոր տեսակի թերապիայի: