Սրտի ռիթմի ամենատարածված խանգարումն ունեցող նախասրտերի ֆիբրիլյացիայով (ԱՖ) հիվանդների մոտ կանխատեսվածից ավելի բարձր է դեմենցիայի որոշ ձևերի զարգացման ռիսկը, ցույց է տվել նոր ուսումնասիրությունը:

Հայտնի է, որ նախասրտերի ֆիբրիլյացիան տարեց հիվանդների և այլ բժշկական պայմաններով հիվանդների մոտ կապված է ինսուլտների և արյան մակարդման հետ:

Հիվանդների այս խմբերին որպես կանխարգելիչ թերապիա սովորաբար նշանակվում են արյան նոսրացնող դեղամիջոցներ (հակակագուլանտներ), սակայն երիտասարդներին կամ «ցածր ռիսկային» համարվողներին՝ ոչ: Այս հետազոտության ընթացքում Բիրմինգհեմի համալսարանի գիտնականներն ուսումնասիրել են նախասրտերի ֆիբրիլացիա ունեցող հիվանդներին, որոնց սովորաբար արյան նոսրացնող միջոցներ չեն նշանակում: Նրանք վերլուծել են Մեծ Բրիտանիայի ավելի քան 5 միլիոն առաջնային խնամքի հիվանդների էլեկտրոնային առողջապահական գրառումները: Արդյունքները հրապարակվել են Nature Medicine ամսագրում հրապարակված նոր հոդվածում: Թիմն ուսումնասիրել է 40-ից 75 տարեկան ավելի քան 36000 հիվանդի, որոնց մոտ ախտորոշվել է նախասրտերի ֆիբրիլացիա, ինսուլտի պատմություն չի եղել, ինսուլտի ցածր կլինիկական ռիսկի տակ է եղել և նրանց հակակոագուլանտներ չեն նշանակել: Միջին հնգամյա հսկողության ժամանակահատվածում նրանք համեմատվել են ավելի քան 100,000 հիվանդների հետ, որոնք չունեին նախասրտերի ֆիբրիլացիա, բայց համընկնում էին ըստ տարիքի, սեռի և տարածաշրջանի: Չնայած այս «ցածր ռիսկի» խմբին՝ նախասրտերի ֆիբրիլյացիայով հիվանդների մոտ երկու անգամ ավելի հավանական է ինսուլտի կամ խոշոր արյան թրոմբ առաջացումը, քան նրանց մոտ, ովքեր չունեն նախասրտերի ֆիբրիլացիա: Ցանկացած պատճառով դեմենցիայի առաջացման վտանգն աճել է 17%-ով, իսկ անոթային դեմենցիայի առաջացման վտանգը 68%-ով աճել է նախասրտերի ֆիբրիլյացիայով հիվանդների մոտ: Նախասրտերի ֆիբրիլյացիայով ավելի շատ հիվանդներ նույնպես մահացել են հետաքննության ընթացքում (44%-ով ավելի բարձր ռիսկ):