նախընտրելի դարձնել
Ռուտգերսի համալսարանի գիտնականները պարզել են, որ ֆիզիկական վարժություններից հետո ուղեղի հյուսվածքն ավելի զգայուն է դառնում ինսուլինի նկատմամբ, ինչը դրականորեն է ազդում ճանաչողական ֆունկցիաների վրա։ Հետազոտության արդյունքները հրապարակվել են գիտական հաստատության կայքում։
Հետազոտության հիմնական գործոնը եղել է ինսուլինի նկատմամբ զգայունության չափումը, որն առանցքային դեր է խաղում արյան շաքարի մակարդակը կարգավորելու գործում: Ինսուլինի նկատմամբ բարձր զգայունություն ունեցող մարդիկ ավելի արդյունավետ օգտագործում են գլյուկոզան, մինչդեռ ցածր զգայունությունը կարող է վկայել նախադիաբետի մասին: Մասնավորապես, նվազեցված զգայունության դեպքում ուղեղի հյուսվածքը դառնում է ավելի քիչ արձագանքող ինսուլինին, ինչը բացասաբար է անդրադառնում ճանաչողական գործառույթների վրա:
Ինսուլին հորմոնը կարևոր է հիշողության ձևավորման և սինապսների բնականոն գործունեության համար, որոնք ապահովում են ուղեղի բջիջների փոխազդեցությունը։ Այս ազդեցության մեխանիզմներն ավելի ճշգրիտ որոշելու համար գիտնականները փորձ են անցկացրել, որին մասնակցել են նախադիաբետ ախտորոշմամբ 60 տարեկանից բարձր կամավորներ:
Մասնակիցներին խնդրել են լրացնել 12 մարզումներից բաղկացած ծրագիր՝ յուրաքանչյուրը 60 րոպե տևողությամբ և տարբեր ինտենսիվությամբ: Յուրաքանչյուր մարզումից առաջ և հետո մասնակիցները խմում էին գլյուկոզայի պարունակությամբ ըմպելիք և նրանց արյան ստուգում էին անում:
Արդյունքները ցույց են տվել, որ յուրաքանչյուր մարզումից հետո մասնակիցների արյան մեջ նյարդային վեզիկուլների մակարդակը բարձրանում է։ Այս վեզիկուլները (փոքրիկ արտաբջջային փուչիկները) տեղափոխում են սպիտակուցներ, որոնք ներգրավված են ինսուլինի նկատմամբ մարմնի արձագանքում, ինչը ցույց է տալիս հորմոնի նկատմամբ ուղեղի զգայունության բարելավումը:
