Յուտայի ​​համալսարանի ամերիկացի գիտնականները պարզել են, որ նրանք, ովքեր պարբերաբար հետաձգում են քնելը, ավելի հակված են դեպրեսիայի ախտանիշների և տագնապայնության: Հայտնագործությունը հրապարակվել է Sleep գիտական ​​ամսագրում:

Փորձին մասնակցել է 390 երիտասարդ, որոնց միջին տարիքը 24 տարեկան է: Նրանք լրացրել են հարցաթերթիկներ, որոնք որոշել են նրանց քրոնոտիպը (բու կամ արտույտ) և բնավորության հիմնական գծերը: Երկու շաբաթ շարունակ մասնակիցները պահել են քնի օրագրեր՝ գրանցելով, թե որքան հաճախ են առանց լուրջ պատճառի հետաձգել քնելը:

Արդյունքները ցույց են տվել հստակ կապ ուշ քնելու և հուզական վիճակի միջև: Գիշերն արթուն մնալուն հակված մարդիկ ավելի հաճախ են ցուցաբերել նևրոտիզմի բարձր մակարդակ և բարեխղճության և էքստրավերտության ցածր մակարդակ:

«Մենք պարզել ենք, որ նրանք, ովքեր հետաձգել են քնելը, երեկոյան ավելի քիչ հակված էին հաճելի զբաղմունքներ փնտրելուն: Դրա փոխարեն նրանք հայտնել են, որ ունեցել են դեպրեսիային բնորոշ բացասական հույզեր», - բացատրել է ուսումնասիրության գլխավոր հեղինակ Սթիվեն Կարլսոնը:

Գիտնականները շեշտում են, որ խնդիրը պարզապես քնի խանգարումից այն կողմ է գնում: Ամերիկյան քնի բժշկության ակադեմիայի տվյալներով՝ քնի կանոնավոր պակասը մեծացնում է առողջական ռիսկերը: Մեծահասակներին խորհուրդ է տրվում գիշերը քնել առնվազն յոթ ժամ:

«Մեր տվյալները ցույց են տալիս, որ հուզական կարգավորումները կարող են լինել քնի հետաձգման խնդիրը լուծելու բանալին», - նշել է Կարլսոնը։

Խումբը պլանավորում է հետագա ուսումնասիրություններ՝ ստուգելու համար, թե արդյոք անհանգստության կառավարման մեթոդները կարող են օգնել կարգավորել քնի ռեժիմը։