Նոր հետազոտության արդյունքներն օգնում են բացահայտել տասնամյա առեղծվածը, թե ինչու մաշկի քաղցկեղի ամենամահաբեր ձևով շատ հիվանդներ չեն արձագանքում քաղցկեղի բուժման նորագույն մեթոդներին։ Մասնավորապես, հետազոտողները պարզել են, որ մետաստատիկ մելանոմայով այն հիվանդների ԴՆԹ-ն, որոնք չեն արձագանքել իմունային հսկիչ կետերի արգելակիչներին, ունի տարբերություններ, որոնք չեն հայտնաբերվել բուժմանը արձագանքածների ԴՆԹ-ում։

Այս գենետիկական տարբերությունները ենթակա են թեստավորման և թույլ են տալիս որոշել, թե ով ամենաքիչ հավանականությամբ կարձագանքի հսկիչ կետերի թերապիային՝ բուժման այն տեսակին, որը դարձել է այս հիվանդության դեմ պայքարի հիմքը։

Վերլուծելով մետաստատիկ մելանոմայով 1225 հիվանդի գենետիկական նյութը՝ հետազոտության հեղինակները պարզել են, որ միտոքոնդրիալ ԴՆԹ-ի ժառանգական գենետիկական տարբերությունները, որոնք կոչվում են միտոքոնդրիալ T հապլոխումբ (HG-T), կանխատեսում են հսկիչ կետերի իմունոթերապիայի նկատմամբ կայունությունը։ HG-T ունեցող հիվանդները 3,46 անգամ ավելի քիչ հավանականությամբ են արձագանքել հսկիչ կետերի դեղամիջոցներին՝ ինչպես առանձին, այնպես էլ մեկ այլ արգելակիչի՝ իպիլիմումաբի հետ համակցությամբ, համեմատած այլ միտոքոնդրիալ հապլոխմբեր ունեցող հիվանդների հետ։ Պարզվել է, որ HG-T-ն առկա է մետաստատիկ մելանոմայով հիվանդների մոտ 12 տոկոսի մոտ։

Հետազոտությունը նվիրված է եղել միտոքոնդրիալ հապլոխմբերին, որոնք զարգացել են ԴՆԹ-ում, որը սերունդը ժառանգում է միայն մորից։ Միտոքոնդրիալ ԴՆԹ-ն տարբերվում է, այսպես կոչված, կորիզային ԴՆԹ-ից, որը փոխանցվում է և՛ մորից, և՛ հորից։ Միտոքոնդրիաները մարդու յուրաքանչյուր բջջի մասն են՝ հանդիսանալով նրա էներգետիկ կենտրոնը, և վաղուց հայտնի է, որ դրանք կարևոր դեր են խաղում իմունային բջիջների զարգացման գործում։

Հետազոտության մեջ, որի արդյունքները հրապարակվել են Nature Medicine ամսագրում, գիտնականները կենտրոնացել են միտոքոնդրիաների գենետիկայի վրա՝ հաշվի առնելով վերջին տվյալները, որոնք վկայում են, որ այս բջջային էներգիայի աղբյուրներն անհրաժեշտ են իմունային բջիջների գործունեության համար։

Գիտնականները ենթադրել են, որ միտոքոնդրիալ ԴՆԹ-ի ժառանգական գենետիկական փոփոխությունները կարող են ազդել իմունային բջիջների՝ քաղցկեղի դեմ պայքարելու ունակության վրա այն հիվանդների մոտ, որոնք ստանում են հսկիչ կետերի թերապիա։

Այս դեղամիջոցներն արգելափակում են քաղցկեղի բջիջների փոխազդեցությունը հսկիչ սպիտակուցների հետ՝ մոլեկուլներ, որոնք գտնվում են իմունային T-բջիջների մակերեսին և կարևոր դեր են խաղում իմունային պատասխանի անջատման գործում՝ առողջ բջիջների վրա հարձակումից խուսափելու համար։ Արգելափակելով հսկիչ կետերի փոխազդեցությունը՝ այս իմունային արգելակիչները կանխում են T-բջիջների ապաակտիվացումը՝ թույլ տալով նրանց շարունակել գրոհել քաղցկեղի բջիջները։

Չնայած բուժման երկու սխեմաներն էլ՝ ինչպես նիվոլումաբով մոնոթերապիան, այնպես էլ իպիլիմումաբի հետ համակցությամբ, արդյունավետ են եղել բուժում ստացող բոլոր հիվանդների ավելի քան 50%-ի դեպքում, նոր վերլուծության արդյունքները ցույց են տվել, որ բուժմանը դրական արձագանքը նվազել է մինչև 18% HG-T ունեցող հիվանդների մոտ, որոնք զգալիորեն կայուն են այս այլապես արդյունավետ բուժման մեթոդներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ։

Իրենց եզրակացությունները հաստատելու համար հետազոտողները ստուգել են իրենց նախնական արդյունքները նույն տարիքի և սեռի մետաստատիկ մելանոմայով 675 հիվանդներից վերցված նմուշների վրա, որոնք բուժվել են հսկիչ կետերի արգելակիչներով Մելանոմայի սաղմնային գծի իմունաուռուցքաբանության միջազգային կոնսորցիումին (IO-GEM) մասնակցող 13 ուռուցքաբանական կենտրոններից որևէ մեկում, այդ թվում՝ Նյու Յորքի Լանգոն համալսարանի Մելանոմայի դեմ պայքարի միջդիսցիպլինար կոոպերատիվ խումբը (IMCG)։ Այս լրացուցիչ վերլուծության արդյունքները հաստատել են իմունոթերապիայի նկատմամբ կայունության և HG-T-ի միջև նույն կապը։