1950-ականներին Պարկինսոնի հիվանդության բուժման համար մշակված դեղամիջոցը կարող է տուբերկուլյոզի դեմ պայքարում նոր հզոր զենք դառնալ: Նման եզրակացության են հանգել Բրիտանական Կոլումբիայի համալսարանի գիտնականները:

Ինչպես նշվում է npj Antimicrobials & Resistance բժշկագիտական  հանդեսում, Պարկինսոնի հիվանդությունից տառապողների շրջանում դողը նվազեցնելու համար օգտագործվող «բենզտրոպին» դեղամիջոցը կարող է զգալիորեն նվազեցնել տուբերկուլյոզ առաջացնող մանրէների մակարդակը՝ ուժեղացնելով օրգանիզմի բնական իմունային պատասխանը:

Տուբերկուլյոզն աշխարհում ամենամահացու վարակն է, որն ամենից հաճախ ազդում է թոքերի վրա և ամեն տարի մոտ 1,3 միլիոն մարդու կյանք է խլում: Բուժումը պահանջում է մի քանի հակաբիոտիկների մեկամսյա կուրս, որոնք կարող են լուրջ կողմնակի ազդեցություններ առաջացնել: Իրավիճակը բարդանում է դեղերի նկատմամբ կայուն շտամների աճող թվով:

Ի տարբերություն հակաբիոտիկների, որոնք անմիջապես սպանում են մանրէները, «բենզտրոպինը» գործում է այլ կերպ. այն «վերագործարկում է» իմունային բջիջները: Դեղամիջոցն արգելափակում է մակրոֆագերի ընկալիչը, որը տուբերկուլյոզի մանրէներն օգտագործում է իր նպատակների համար, նման կերպ վերականգնելով հիվանդության հարուցիչները ոչնչացնելու բջիջների ունակությունը։

Գիտնականները նշում են, որ նման մոտեցումը, որը կոչվում է «տիրոջն ուղղված թերապիա» (host-directed therapy), կարող է մեծ օգնություն լինել տուբերկուլյոզի դեմ պայքարում։

«Քանի որ այդ մեթոդներն անմիջապես չեն գրոհում մանրէներին, դրանք շատ ավելի քիչ հավանականություն ունեն նպաստելու դեղերի դիմադրության զարգացմանը,- պարզաբանում է հետազոտության գլխավոր հեղինակ, բժիշկ Հենոկ Սահիլը։ -Դրանք կարող են համակցվել առկա հակաբիոտիկների հետ՝ բուժման արդյունքները բարելավելու համար կամ օգտագործվել այնտեղ, որտեղ հակաբիոտիկներն այլևս արդյունավետ չեն»։

Բենզտրոպինը գտնելու համար հետազոտողները փորձարկել են ԱՄՆ մթերքի և դեղորայքի նկատմամբ վերահսկողության վարչության հաստատած ավելի քան 240 դեղամիջոց, որոնցից յուրաքանչյուրը փորձարկվել է տուբերկուլյոզով վարակված իմունային բջիջների վրա։

Բենզտրոպինը դարձել է լավագույն թեկնածուներից մեկը՝ զգալիորեն նվազեցնելով տուբերկուլյոզի մանրէների քանակը թե՛ մարդու, թե՛ մկան իմունային բջիջներում։ Տուբերկուլյոզով վարակված մկների վրա փորձարկելիս դեղամիջոցի հաբերով ընդունումը 70%-ով նվազեցրել է թոքերում մանրէային բեռը, ինչը համեմատելի է ներկայիս տուբերկուլյոզի որոշ դեղամիջոցների հետ։

Դեղամիջոցը նմանատիպ արդյունավետություն է ցուցաբերել նաև Salmonella վարակի մոդելում, ինչը ենթադրում է դրա ներուժը նաև այլ հիվանդություններ բուժելու համար։

Քանի որ բենզտրոպինն արդեն հաստատված է մարդկանց կողմից օգտագործման համար, գիտնականները հույս ունեն, որ տուբերկուլյոզի և այլ վարակների դեմ կլինիկական փորձարկումների ուղին ավելի կարճ կլինի։

«Գոյություն ունեցող դեղամիջոցների օգտագործումը բուժառուներին նոր ապաքինում առաջարկելու ամենաարագ և ամենաարդյունավետ եղանակներից մեկն է,- ասում է դոկտոր Ավ-Գայը։ -Մենք արդեն գիտենք, թե ինչպես է այն գործում և որքանով է անվտանգ, ուստի կարող ենք ավելի արագ անցնել կլինիկական փորձարկումների»։